Bij het overlijden van onze medebroeder Pablo Tuytens:

9 november 1953 bracht grote vreugde in het gezin van vader en moeder Tuytens -De Beer. Paul werd in het doktersgezin geboren als oudste van vier zonen. Samen met zijn broers Xavier, Bernard en Eric groeide hij op in Waregem in een welvoorziene thuis.
Op 13 november 1953 werd hij gedoopt in de parochiekerk van Sint-Amandus. Het sacrament van het Vormsel ontving hij eveneens in zijn parochiekerk op 28 april 1964.
Na zijn lagere schooltijd in Waregem doorliep hij een heel parcours in het middelbaar onderwijs dat hij aanvulde met drie jaar drukkerijschool te Gent. Hij bekwaamde zich verder door stages en drie jaar (1977-80) als werknemer in drukkerij De Cuyper te Zele.

Een bezoek aan onze abdij met een bezinningsgroep van de Focolare bracht Paul in contact met de norbertijnen van Tongerlo. Hij nam deel aan het wervelend initiatief van Jeugd en Abdij en vond een groeiend antwoord op zijn roeping.

Op 18 oktober 1980 ontving hij van prelaat J.M. Boel het witte ordeshabijt. Doorheen het noviciaat verdiepte hij zijn spiritueel leven, hij wist zich gedragen door de geestelijke beweging van de Focolare en legde zich met ijver toe op initiatie om aan jongeren catechese te geven en te delen van zijn geloofsovertuiging.
Cfr. Pablo was trouw in het bidden van het koorgebed en het vieren van de dagelijkse Eucharistie. Ook aan zijn persoonlijk gebed en overweging besteedde hij de nodige aandacht.
Na 3 jaar binding en 2 jaar tijdelijke professie sprak cfr. Pablo op het hoogfeest van onze Heilige Vader Augustinus in 1987 zijn plechtige geloften uit in de handen van prelaat H.J. Noyens.

Cfr. Pablo was een vertrouwd beeld in onze dagelijkse gemeenschap. Hij had iets van Onze-Lieve-Heer… overal aanwezig en op alle plaatsen: de refter, de schaapskooi, de vesperzaal, het ontmoetingshuis, het  voorplein, de douches, de portierdienst, het gastenkwartier, het wagenpark, chauffeur van dienst, in de afwasplaats… overal en altijd toegewijd beschikbaar. Jarenlang was cfr. Pablo deeltijds onderweg als propagandist van het abdijtijdschrift Toren – Tongerlo. Zijn vriendelijkheid was bij velen bekend.

Cfr. Pablo was niet alleen bijna overal, hij onderscheidde gelijk onze Heer ook onze diepe en verborgen gedachten, want hij had zo zijn eigen manier van vraagstellen en een ontwapenende belangstelling… om meelevend en meebiddend goed op de hoogte te zijn. Hij had een eigen fijnzinnig aanvoelen voor wat liefdevol was, waarderend en bemoedigend.

In zijn ontmoetingen was hij steeds attent voor het kwetsbare in elke mens en iedereen trad hij ontwapenend en met belangstelling tegemoet. De zorg voor zijn jongere broer Xavier zaliger gedachtenis, lag hem nauw aan het hart. Ook met Bernard en Eric en zijn dierbare familie bewaarde hij goede contacten.

In de transitie waarin onze dierbare abdij van Tongerlo zich bevindt verhuisde cfr. Pablo voor de nodige omkadering, naar Sint-Jan van de Broeders van Liefde in Zelzate op 14 december 2023 bij andere medebroeders van Tongerlo. Op 21 oktober 2024 verhuisde hij mee naar de nieuwbouw in Gent en participeerde in het leven aldaar van de Vincentiusgemeenschap. Hij vond er een nieuwe balans en evenwicht. Onderweg waren er soms struikelstenen en valpartijen in meerdere betekenissen van het woord. Hij bezat de eenvoudig gave om oprecht vergeving te vragen en streefde naar innerlijke eenheid en eensgezindheid in de gemeenschap.

Hij pratikeerde zijn motto: “wie nooit naar buiten gaat, kan ook niets binnen brengen”.

Maandag 7 september 2026 was cfr. Pablo onderweg naar een samenkomst in het huis van de Focolare in Rotselaar. Een mededeling rond 18.15 u vanuit Gasthuisberg meldde ons dat cfr. Pablo iets ergs was overkomen in Leuven en dat hij op de afdeling intensieve zorgen in zorgwekkende toestand was opgenomen.

Dag aan dag volgden wij met velen zijn slapende aanwezig zijn. Stilaan werd duidelijk dat hij voor ons niet meer zou ontwaken. Zoveel als hij voor ons een steevaste bidder was, hebben wij in de moeilijke uren voor hem intens gebeden met velen.

Op zondag 13 september 2026 mocht cfr. Pablo Tuytens uit de doodsslaap ontwaken in de Vrede van de Heer. In een kleine kring hebben wij onze cfr. Pablo begraven op 14 september 2026 bij de andere medebroeders en zusters op het abdijkerkhof. Voor hem vieren wij de uitvaartliturgie in zijn geliefde abdijkerk van Tongerlo op  vrijdag 18 september 2026 in het met hem gedeelde geloof op de verrijzenis en het eeuwig leven.

Onze-Lieve-Vrouw van Tongerlo,
Heilige Vader Augustinus,
Heiige Vader Norbertus,
bid voor ons.

Niet enkel in de lindedreef worden groenwerken uitgevoerd. Ook onze vaste werknemers Wim en Alek voeren met zorg ‘knip- en kapwerk’ uit in onze tuin, en wel op regelmatige basis.

Gisteren heeft een van onze jonge slechtvalken een slechte landing gemaakt op het gras. Vroegtijdig het nest willen verlaten en nog niet bekwaam genoeg om vlot te vliegen? Deze morgen heeft onze vogelvriend hem gevonden, doorweekt van de nachtelijke regen en bovendien nog gekwetst aan het linkeroog (wellicht als gevolg van de onzachte landing). Na advies te hebben ingewonnen werd hij overgebracht naar het Vogelopvangcentrum. Hopelijk kan hij daar op krachten komen en verder genezen.

“Coup d’état” op onze kerktoren. Nadat vorige winter de nestkast van de slechtvalken veroverd werd door een koppel oehoe’s zijn dit jaar de slechtvalken weer heer en meester in hun huis. Dit jaar brachten ze drie jongen voor die op 6 mei werden geringd.
De ohoe’s zouden naar verluid een nest gemaakt hebben in een bos in de onmiddelijke nabijheid.

In het erfgoedhuis van de abdij van Tongerlo is Peter Claes bezig met een inventarisatie van prenten en prentjes. Momenteel zijn er al 2.024 prentjes gefotografeerd (eventueel ook de rugzijde), gedetailleerd en beschreven en in een zuurarme omslag bewaard. In een computerbestand is de actuele collectie raadpleegbaar.
Met evenveel zorg en geduld en nauwgezet, deskundig en leergierig, heeft Peter ook een paar duizend relieken geïnventariseerd. Peter werkt daar gestaag aan verder want zowel van de prenten als de relieken is er nog ‘voorraad’ om verder te ontsluiten. Een werk dat de nodige interesse vraagt, onderzoek en volharding.  

Dank u, Peter, voor de vele uren in het Erfgoedhuis en de vele uren die u thuis aan deze inventarisaties besteedt.

Vandaag en morgen worden een aantal oude stookolietanks gesaneerd. In de kelder van de voormalige drukkerij werd een tank verwijderd die niet meer aan de normen voldeed en werd een reeks van 5 kleine nieuwe tanks geassembleerd.

In de kelder van het bisschopshuis werd dan weer een oude historische tank verwijderd die al decennia buiten gebruik was. De tank werd gereinigd, deels ontmanteld en opgevuld met schuim. De vloer moet nog afgewerkt worden.