);

Kroniek

De Kroniek houdt op de hoogte houdt van het reilen en zeilen van de abdijgemeenschap: haar wel en wee, bijzonder nieuws, belangrijke gebeurtenissen .....  In dit chronologisch overzicht staat het recentste nieuws steeds bovenaan. Verder naar onder staan de oudere berichten van de 12 voorbije maanden.

Paaswake 2024

God, door uw Zoon hebt Gij aan de gelovigen
uw licht geschonken, gelijkend op een vuur.
Zegen + dit nieuwe vuur
en laat ons door deze paasviering
branden van zo’n groot verlangen naar de hemel
dat wij met een zuiver hart
mogen komen op het feest van het eeuwige licht.
Door Christus onze Heer.
Amen.

Goede Vrijdag 2024

God, de dood die als een erfenis van de eerste zonde
was overgegaan op heel het nageslacht,
hebt Gij teniet gedaan door het lijden en sterven
van Christus, uw Zoon, onze Heer.
Wij bidden U:
maak ons gelijkvormig aan Hem: dat wij,
die van nature het beeld van de aardse mens in ons gedragen hebben,
door uw heiligende genade
het beeld mogen dragen van de hemelse mens:
Christus onze Heer.
AMEN.

Witte Donderdag 2024

God, wij herdenken en vieren het heilig avondmaal,
toen uw eniggeboren Zoon
het nieuwe offer en de maaltijd van zijn liefde
voor altijd aan de kerk heeft toevertrouwd,
voordat hij zich overleverde aan de dood.
Wij vragen U:
mogen wij in dit grote mysterie de bron vinden
van liefde en leven in overvloed.
Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon,
die met U leeft en heerst
in de eenheid van de heilige Geest,
God, door de eeuwen der eeuwen.
AMEN.

Vrijdag 22 maart 2024

Na 25 jaar trouwe dienst namen we op onze boekhandel De Oude Linden afscheid van onze medewerkster Petra Mangelschots. Al die jaren stond ze met volle goesting in de winkel om ons talrijk en divers cliënteel van dienst te zijn. De winkel die ze nu achterlaat is lang niet meer dezelfde als de winkel waarin ze begonnen is. En dat is mee te danken aan haar inzet en inbreng: de uitbreiding van het kaartenassortiment, het nieuwe aanbod van de delicatessen, de boekenverkoop enz. Nu mag ze samen met haar echtgenoot Thierry genieten van haar pensioen in haar nieuwe woonst te Gent. Bedankt Petra!

Maandag 11 maart 2024

Meerdere specialisten werken verder, elk vanuit hun eigen vakgebied, aan de restauratie van Het Hofje. Dit grote devotie-reliekschrijn is intussen volledig ontmanteld en alle onderdelen worden nauwkeurig aan inspectie onderworpen en bewerkt voor verdere conservering. Datering kan teruggebracht worden tot de 18de eeuw, maar het geheel is duidelijk ook een wedersamenstelling van oudere componenten.  De aanwezige scharnieren geven aan dat de reliekkast ook voorzien moet zijn geweest van deuren. Het glas, de kunstbloemen, de gebruikte kledingstof leveren soms merkwaardige verrassingen op. Ter identificatie blijken de relieken ook voorzien van papieren banderolletjes, meestal in  het Nederlands.

Vrijdag 9 februari 2024

Door de enorme wateroverlast van de voorbije weken werd de druk op een van onze dammen te groot. De capaciteit was te beperkt voor de grote toevloed van water. Hierdoor begon het water over de dam te lopen en zocht het ook een weg langsheen de damwand. Resultaat: een gigantisch gat in de oever dat op slechts enkele minuten tot stand is gekomen.

In allerijl werden zowel de Vlaamse Landmaatschappij als de aannemer gecontacteerd. Een camion vol grote stenen moest de kracht van het doorstromende water breken en het verder afkalven van de oever voorkomen.

De komende weken zullen we ons met alle betrokken instanties beraden over een oplossing die meer garanties biedt in de toekomst.

Zondag 3 december 2023

Advent

God, vervul het plan van uw verlossing.
Wek in ons de bereidheid om naar het evangelie te leven,
en gestalte te geven aan uw gerechtigheid.
Dan zal uw Zoon bij zijn wederkomst ons zalig prijzen
en uitnodigen van zijn rijk bezit te nemen.
Door onze Heer Jezus Christus uw Zoon,
die met u leeft en heerst
in de eenheid van de heilige Geest,
God door de eeuwen der eeuwen.
AMEN.

Zondag 26 november 2023

Begin november startte de eerste fase van het grote renovatieplan voor het orgel door orgelbouwer Verschuren uit Ittervoort (Nederland), i.s.m. onze organist Laurens Gardeniers. Het geheel wordt gesteund met hulp van overheidssubsidies.

Deze eerste fase omvat het vernieuwen van het leer van de twee balgen onder het Hoofdwerk en het Pedaal (de grote magazijnbalg en de kleinere balg van het Middenwerk), de windkanalen en de membraanlatten van het Pedaal (voor zover aanwezig), het Middenwerk en Hoofdwerk. Gedurende de werken was het orgel soms maar voorgedeeltelijk bruikbaar.
Het leer van de windkanalen en blaasbalgen was aan vergevorderde slijtgage onderhevig en werd volledig vervangen. Het leer van de magazijnbalg werd ter plekke vernieuwd. De balg van het Middenwerk werd meegenomen naar het atelier van Verschueren. De balgen werden bovendien behandeld met een anti-houtworm product.


Ook de membraanlatten van het Hoofdwerk, het Middenwerk en het Pedaal werden voorzien van nieuwe membranen. Niet alle registers van het Pedaal worden door membranen aangestuurd. Enkel deze van de Octaaf 8′ en de Trompet 8′. Daar zitten de membranen niet op “latten” en ze zijn omwille van het plaatsgebrek moeilijk te verwijderen en vervangen.
De latten van het Middenwerk en Hoofdwerk bestaan uit 4 reeksen van 61 latten, 244 stuks in totaal. De hoeveelheid membranen die vernieuw moest worden bedraagt bij benadering tussen de 1600 en 1700 stuk. Deze latten werden niet meegenomen naar Ittervoort maar in de pandgang van de abdij opgeslagen en daar schoongemaakt, van oude membranen ontdaan en voorzien van nieuwe. De nieuwe membranen zijn zoals bij de revisie van het Bovenwerk enkele jaren geleden opnieuw van polypel i.p.v. leer omdat dit materiaal veel langer meegaat.

Op deze foto zijn de kegelstaafjes van het Hoofdwerk te zien, met op de achtergrond de grootste pijpen van de Bromstem 32’. De staafjes zitten rond schroefdraad en dienen afgeregeld te worden op het moment dat de membraanlatten worden teruggeplaatst zodat er voldoende afstand is tussen de membraan-in-ruststand en de kegel. Als die afstand te kort is kan de membraan soms de kegel niet omhoog tillen en bestaat ook het risico op “hangers”

De gereinigde en vernieuwde membranen liggen klaar om later weer op hun plaats gemonteerd te worden.
Nadat de nieuwe membranen een tijdje gedroogd hebbe worden ze allemaal getest door aan de zijkant manueel in iedere windopening te blazen en te controleren of ieder membraantje omhoog komt. Een membraan die niet goed reageert wordt verwijderd en vervangen.
Nadat alle membraanlatten individueel zijn getest en aangeblazen worden ze tenslotte terug onder de kegelstaafjes geschroefd, de staafjes worden afgeregeld en iedere toon wordt vanop de speeltafel gecontroleerd.

Vrijdag 24 november 2023

Het jaar 1930 was al ver gevorderd als op tweede Kerstdag Tony Van Ranst werd geboren in het ouderlijk huis te Hingene. Op het feest van de Onschuldige Kinderen werd de nieuwgeborene gekerstend met de naam Antonius in de parochiekerk van de H. Stefanus aldaar. Hij was het derde kind en de eerste zoon in het gezin van vader Wilfried Van Ranst en moeder Cesarina Van Barel, beiden waren geboren en getogen Hingenaren.

Tony groeide op in een kroostrijke familie van 7 kinderen, drie meisjes en vier jongens. Vader Wilfried Van Ranst was samen met zijn broer Maurits Van Ranst, onderwijzer in de plaatselijke gemeentelijke jongensschool. Tony en zijn broers volgden het lager onderwijs o.a.bij hun vader en hun oom. Tijdens wereldoorlog II ontving Tony het H. Vormsel in de dekenale kerk van Boom op 16 juni 1942.

Zijn middelbare studies deed hij aan het Onze-Lieve-Vrouwcollege te Boom. Hij moest nog 18 jaar worden als hij intrad in de norbertijnenabdij van Tongerlo. Hij kreeg het norbertijns habijt van prelaat Emiel Stalmans op 15 september 1948 samen met de kloosternaam Siegfried. Na het tweejarig noviciaat verbond hij zich door geloften met de abdij van Tongerlo op 15 september 1950. Tijdens de studieperiode van filosofie en theologie in het scholastikaat van de abdij ontving confrater Van Ranst van missiebisschop Mgr. Vanuytven de wijdingen: subdiakonaat op 19 september 1953 en daags nadien diakonaat op 20 september 1953.

Het jaar daarop werd confrater Siegfried Van Ranst priester gewijd in de abdijkerk van Tongerlo op 22 augustus 1954. Tijdens de academiejaren van 1955-57 behaalde hij een kandidaatsdiploma Pedagogie aan de Universiteit van Leuven. Prelaat Joost Boel benoemde hem in de Congomissie en op zijn verjaardag 26 december 1958 reisde confrater Van Ranst voor het eerst af naar de grote missie van Tongerlo. Hij werd begin 1959 benoemd tot schooldirecteur te Titule. In dat jaar werd het apostolische vicariaat van Buta een zelfstandig bisdom met onze confrater Mgr. Désiré Raeymaeckers als residentiëel bisschop.

In Titule, rond 1962.
V.l.n.r.: confraters Van Ranst, Kerkhofs, Engelen, Vermeulen.

Tijdens de woelige tijd van de onafhankelijkheid bleef pater Tony in Congo en kwam hij, einde 1962, terug naar België. Op 16 augustus 1963 reisde confrater Van Ranst een tweede maal af naar Congo met bestemming Titule. Door de vele opstanden werd de streek van Titule onveilig en werden vele missonarissen bedreigd en gegijzeld. In de maand november van 1964 werd pater Van Ranst in veiligheid gebracht en kon hij terug naar België komen op 3 december 1964 samen met pater Ulric De Corte, pater Paul Meyfroot en pater Evermood Vandervelden.

In de abdij, terug uit Congo.

Na enige tijd van prospectie, vertrok confrater Van Ranst met een nieuwe zending op 19 januari 1966.  Samen met de eerste vijf confraters reisde hij af naar Chili op 21 januari 1966. Hij was er drie jaar werkzaam, met veel inzet en toewijding en groot inlevingsvermogen onder de Chilenen in de groeiende San Pablo parochie van Chiguayante in de buurt van Concepción, de 2de grootste stad van Chili. Hij verzocht zelf om terug te mogen komen naar België in het voorjaar van 1969.

Verering van het kruisbeeld dat op 6 januari 1966 werd gewijd
en overhandigd aan de eerste vijf confraters bij hun zending naar Chili.
V.l.n.r.: Prelaat Joost Boel, Jan Mannaerts, Siegfried Van Ranst, Librecht Kenis, Paul Meyfroot.
21 januari 1966 bij het vertrek naar Chili.
V.l.n.r.: confraters Paul Meyfroot, Jan Mannaerts, Evermodus Vander Velden, Librecht Kenis en Tony Van Ranst.
Staande v.l.n.r.: Tony Van Ranst, Tarcies Gevaerts, Guido Daems, Librecht Kenis, Evermodus Vander Velde.
Zittend v.l.n.r.: Prelaat Joost Boel, aartsbisschop Manuel Sanchez Begiuristain, Paul Meyfroot

Op 2 november 1969 werd hij onderpastoor benoemd in Puurs en op 18 januari 1974 volgde hij confrater Heribert Meeûs op als pastoor van Wintam. Op deze vierde ‘missiepost’ bleef hij 31 jaar. Met een eigen gedrevenheid stond hij ook daar in het apostolaat dicht bij zijn mensen. Hij mocht er in 1999 zijn zilveren pastoorsjubileum vieren en in 2004 zijn gouden priesterfeest.

Als onderpastoor in Puurs tijdens een klasretraite (1972)
Pastoor in Wintham

Hij was een onrustige zoeker, aangestoken door de hoge eisen van het Evangelie en tegelijk geconfronteerd met beperkingen, twijfel en onzekerheid. Zijn levensstijl en zijn gezondheid geraakten uit balans en midden 2005 kwam hij node terug naar zijn abdij in Tongerlo. Hij was trouw in het koorgebed en vervulde allerlei huiselijke taken, bijzonder de omvangrijke afwas nam hij voor zijn rekening. Hij leefde enigszins eenzaam in ons midden en hij was extra gul met allerlei attenties voor anderen. Hij maakte zich een paar jaar (2010-2012) verdienstelijk als notulist van de raad van prelaat. Met zijn gedegen kennis van Frans deed hij heel wat vertaalwerk voor ons abdijtijdschrift Tongerlo. Met zijn goede kennis van Spaans vertaalde hij, zo nodig dag en nacht, voor het secretariaat van de prelaat.

2004

Op 6 augustus 2015 werd hij opgenomen voor medische behandeling en kwam zo voor verdere opvolging in WZC Aquamarijn in Kasterlee. Op 2 maart 2016 kon hij verhuizen naar het WZC Sint-Jan in Zelzate waar ook andere confraters van Tongerlo verbleven. Hij leefde er stil en teruggetrokken. Zijn spraakver-mogen was moeizaam en zijn gedachten waren zoals voorheen soms moeilijk te volgen, diepzinning en ingewikkeld om te begrijpen.

In de herfst van 2023 ging het duidelijk minder met confrater Tony. Hij ontving de ziekenzalving op 18 november 2023 in het bijzijn van zijn confraters en de bewoners van Sint-Jan. In stilte ontving hij het viaticum op de Dag des Heren 19 november. Confrater Siegfried Tony Van Ranst liet de tijd achter zich in zijn 93ste levensjaar, om in de vrede des Heren, de eeuwigheid in te gaan in de late voormiddag op 20 november.

Op donderdagnamiddag 23 november droegen wij confrater Van Ranst ten grave op het abdijkerkhof. De uitvaartlitugie werd voor hem gevierd in de abdijkerk van Tongerlo op vrijdag 24 november 2023 met dankbaarheid en erkentelijkheid en in het geloof en vertrouwen op de verrijzenis.

Maandag 13 november 2023

Nadat het Laatste Avondmaal van het oude museum werd overgebracht naar de abdijkerk, en nu daar de restauratie is verder gezet, hebben we uit het fotoarchief enkele oude foto’s verzameld over de verhuis van midden vorige eeuw.

In 1958 werd het doek uit de abdijkerk verwijderd via een route over het binnenplein en de grote ingangspoort naar de lindendreef waar het op een vrachtwagen werd geplaatst. Zoals men kan vaststellen gebeurde dat met loutere mankracht en eerder rudimentaire middelen. Vervolgens werd het op transport gezet naar het Koninklijk Instituut voor het Kunstpatrimonium. Hier verbleef het enkele jaren voor een grondige restauratie.

Intussen werd in de abdij het museum gebouwd. Na de restauratie in Brussel werd het doek weer op transport gebracht op weg naar het nieuwe museum dat in 1966 werd ingehuldigd.

Zondag 29 oktober 2023

Na de overbrenging van het Laatste Avondmaal van het museum naar de abdijkerk werd voorbije donderdag het doek nog omhoog gehesen en op zijn definitieve plaats opgehangen. De grote stelling werd uit het schip van de kerk verwijderd. Nu het schilderij op zijn plaats hangt, kan de restauratie verder gezet worden. Deze zal wellicht tot eind 2024 duren.

Zaterdag 28 oktober 2023

Een videoreportage over de herlocatie van het Laatste Avondmaal van het museum naar de abdijkerk.

Zaterdag 21 oktober 2023

Vandaag hielden de brandweermannen van de Zone Zuiderkempen een oefening in de abdij. Het team staat in voor evacuaties van personen. Vandaag oefende op diverse locaties, waaronder de abdij, evacuaties vanop grote hoogte. Een Chinese vrijwilliger (geen medebroeder) moest in de brancard gaan liggen om van boven op de toren te worden geëvacueerd tot op de begane grond.

Donderdag 20 oktober 2023

Onder de beste weersomstandigheden en minutieus voorbereid door de firma’s Mobull en Van Loy werd het Laatste Avondmaal uit het museum verwijderd en door de tuin naar de kerk overgebracht. Het transport had heel wat voeten in de aarde. Meerdere kranen en heel wat mankracht kwamen er aan de pas. En in de kerk moest nauwkeurig gemanoeuvreerd worden om, door de pilaren door, de nodige bochten te kunnen nemen. Na een hele dag werk kon het Laatste Avondmaal ‘geparkeerd’ worden voor het kerkportaal. Begin volgende week wordt het doek gecontroleerd door de restauratrices en donderdag wordt het opgehangen tegen de muur boven het kerkportaal.

Woensdag 18 oktober 2023

De voorbije week werden de laatste voorbereidingswerken uitgevoerd voor de herlocatie van het Laatste Avondmaal.
Tegen de muur boven het inkomportaal werd een dubbele laag isolatie aangebracht, afgewerkt met houten lamellen die voor de warmteafvoer moeten instaan.
Aan het da Vincimuseum zelf werd een houten platform gecreëerd om het doek uit het museum te kunnen schuiven. Voor het doek zelf werd een grote houten bekisting gemonteerd zodat het veilig door de tuin (niet om de tuin!) geleid kan worden. Dat spectaculair transport is voorzien voor morgen, 19 oktober.

Maandag 2 oktober 2023

De voorbereidingen voor de herlocatie van het Laatste Avondmaal nemen stilaan een zichtbare en concrete vorm aan. Wat is de voorbije weken allemaal gerealiseerd? We geven een overzicht ….

De zijdeur van de abdijkerk die uitgeeft op het kerkhof is tijdelijk verwijderd. Uit het grote glasraam erboven werden enkele ramen weggenomen. Aan de binnenzijde werd een voorlopig tochtportaal aangebracht. In de muur tussen de deur en het glasraam werd een brede sleuf gekapt. Deze ingrepen zijn nodig om later het doek – dat volledig in een kist zal zijn ingepakt – de kerk binnen te kunnen loodsen. Uiteraard zal alles naderhand weer hersteld worden.

In het schip van de kerk werd een deel van de stoelen verwijderd en op de vloer werd een beschermende werkvloer gelegd. Pilaren werd ingewikkeld om ze te tegen schade te beschermen. Vervolgens werd een enorme stelling geplaatst die nodig zal zijn om het schilderij naar boven te kijken.

Boven het tochtportaal werd de metalen constructie geplaatst waartegen het doek zal gemonteerd worden.

De laatste ingreep die nog moet uitgevoerd worden is het aanbrengen van houten lamellen die een isolatie vormen tussen de muur en het schilderij. Zo zal alles klaar zijn voor de grote verhuis van het Laatste Avondmaal. En die is voorzien voor de tweede helft van oktober, als de weersomstandigheden het toelaten.

Donderdag 31 augustus 2023

In de vakschool van Borgerhout 1950-1952

Op 16 augustus 1936, het was hoogzomer als Jos geboren werd te Antwerpen in het gezin van vader Gerrit van Baarle en moeder Isa De Laet. Als derde in het trouw katholieke gezin groeide Jos op in Deurne en de parochie van Sint-Rochus,  samen met zijn zus en zijn twee broers. Na de basisschool volgde hij beroepsschool en begon in 1955-56 een opleiding automechaniek aan de Vak- en Nijverheidsschool van Borgerhout en was tegelijkertijd ook al werkzaam als automechanieker en draaier.

De jonge Jos wist zich geroepen tot een andere invulling van zijn leven.

In juli 1959 trad hij in bij de Witte Paters van Afrika. Deze vorm van religieus en missionair leven was toch te zwaar voor zijn kwetsbare draagkracht. Drie jaar later op 8 juli 1962 begon hij zijn postulaat in een grote groep van jonge flinke broeders in de abdij van Tongerlo.

Op 6 januari, Driekoningenfeest, 1963 ontving hij van prelaat Joost Boel het kloosterhabijt en de kloosternaam Andreas. Het Tweede Vaticaans Concilie was juist begonnen (11.10.1962) en er brak een tijd aan van opmerkelijke verschuivingen binnen het vaste leefkader van de abdij van Tongerlo. Op het feest van Sint-Augustinus 1964 verbond confrater Jos zich door professie.

Broeder Jos werd al vlug ingeschakeld in het werk op de hoeve. Helpende handen waren daar altijd welkom bij broeder Dominicus Haalters, broeder Joris Hermans en broeder Vic Weyten. Het maken van de gewaardeerde abdijhoeveboter op warme zomerse dagen bracht voor confrater van Baarle veel stress met zich. Uiteindelijk was het buitenleven en het harde boerenwerk voor een stadsjongen als Jos, toch niet de meest heilzame omgeving. Ook in het onderhoud van het wagenpark van de abdij en de klassieke automechaniek was confrater Jos behulpzaam. Hij was bijzonder gevoelig aan spanningen die zich vaak vertolkten in zijn fysieke en mentale gezondheid en zijn algemeen welbevinden.

Werkzaam in de boekhouding (foto 1996)

In 1975 nam confrater Jos de taak van hulpboekhouder aan bij provisor Roger Smettre (+ 1992). Hij leerde een heel nieuw vak. Met nauwgezetheid en met toewijding heeft hij zijn beste krachten gegeven. Hij bleef trouw van dienst in een steeds groeiende en complexere boekhouding van de abdij tot 30 november 2003.

Op het Generaal Kapittel in Steinfeld (1988). Cfr. Jos staat bovenaan links, samen met de andere medebroeders van Tongerlo die als afgevaardigde of als ondersteuning aanwezig waren.
In 1990, tijdens de plechtige professie van fr. Kris De Brabander en fr. Johan De Pauw. Cfr. Jos staat tweede van rechts.

Enig buitenwerk in de tuin deed hem goed en voor de grote fruitpluk kon broeder Emmanuël, samen met jonge fraters, ook op hem rekenen. Zijn gezondheid bleef echter getekend door zenuwachtigheid en sterke gevoeligheid. De turbulenties in de samenleving, in de kerk en het Godgewijde leven kwamen vaak hard bij hem binnen. Meer rust en ontspanning drong zich jarenlang op om de dagen door te komen. Broeder Jos had een goede zangstem en was ondersteunend in de cantorij voor de liturgische diensten van de gemeenschap. Wat confrater Jos niet zo best gezegd of gelezen kreeg, kon hij moeiteloos zingen.

Vertrouwd met bureauwerk nam vanaf 1 december 2003, confrater Jos de administratie van het Werk van het Kind Jezus mee ter harte.

Vertrekkensklaar voor vakantie, samen met br. Pius Peeters.

Broeder Jos was een mariaal confrater en een bidder. De devotie tot Moeder Maria was hij zeer toegedaan en vele rozenkransen heeft hij gebeden, voor vele intenties en voor roepingen in de kerk en in onze abdij. Meerdere keren ging hij op bedevaart naar Medjugorje. Een tijdlang verbleef hij op een ziekenkamer in de abdij en nam op 30 juli 2020 zijn intrek bij andere confraters in het woon-zorgcentrum Sint-Camillus in Antwerpen. Eerder stil en wat teruggetrokken, toonde broeder Jos zich gedienstig om na de maaltijd medebewoners met de rolstoel naar hun kamer te brengen.

Op 16 augustus 2023 was confrater Jos in behoorlijke gezondheid, 87 jaar geworden. Tijdens een geliefd fietstochtje is hij in de avond van 23 augustus jl. op de Singel in Antwerpen onwel geworden en overleden. Hij is eerder ongebruikelijk aangekomen op zijn bestemming in de vrede des Heren, in alles geheeld en in alles geheiligd.

Op aswoensdag 2019
Als jubilaris in 2014, samen met fr. Frans Mertens, abt Jeroen De Cuyper en fr. Herman De Mulder.

Donderdag 31 augustus 2023 vierden wij dankbaar voor confrater Andreas Jos van Baarle de uitvaartliturgie in de abdijkerk van zijn professie. Daarna hebben wij hem in gelovig vertrouwen op de verrijzenis en het eeuwig leven begraven bij de overleden medebroeders op het abdijkerkhof.

Donderdag 20 juli 2023

Een eerste paar slechtvalken en hun nest viel begin dit jaar ten prooi aan de vogelpest. Niet lang daarna werd het nest ingenomen door een nieuw paar dat succesvol drie jongen kon grootbrengen. Die zijn intussen uitgevlogen maar vertoeven nog in onze grote tuin. Daar worden ze nog gevoerd en ‘opgeleid’ door hun ouders tot ze helemaal op eigen benen (of vleugels) kunnen staan. Dat gaat gepaard met heel wat rondgevlieg, gekrijs en kabaal. Maar het zijn prachtige vogels die door onze ‘huisfotograaf’ Jan Nuyts op meesterlijke wijze gefotografeerd werden.

Zondag 7 mei 2023

Op 2 november 2022 werd ons meegedeeld dat het ingestuurde project van het Besloten Hofje door de Koning Boudewijnstichting, het Fonds Léon Courtin-Marcelle Bouché, was weerhouden voor een financiële ondersteuning.

Onder de stuwende organisatie van twee experten mevr. Joke Vandermeersch en mevr. Lieve Watteeuw werd een overleg gepland met alle betrokken partijen op 22 maart 2023. Het was het officiële startmoment voor het minutieus restauratieproject van dit merkwaardig hofje dat een composiet karakter heeft en is samengesteld en herschikt met elementen uit een lange geschiedenis.

Een keur van restaurateurs en onderzoekers zal in de komende tijd dit kleinood conserveren en restaureren. Mevrouw Aurélie Van Delm bestudeerde dit Besloten Hofje voor haar masterproef (2022).

Achter een groenig beschermglas in verguld lood gezet, zijn 184 relieken in de kast ordelijk aangebracht, meestal in zakjes van kostbare stoffen en vaak voorzien van een perkamenten label (ceduala). De basis is versierd met boeketjes kunstbloemen en presenteert op een altaartje Onze-Lieve-Vrouw met Kind Jezus in een stralenkrans geflankeerd door twee paren engeltjes. Zij is vergezeld van de H. Barbara en de H. Maria Magdalena. Centraal hangt een gekruisigde Christus omgeven met een bloemenkrans en vier Agnus Dei.

In de voorbije weken werden vele (detail) foto’s gemaakt en is er ook radiografisch beeldmateriaal beschikbaar voor verder onderzoek.

Er ligt nog een heel traject van onderzoek voor ons dat door de synergie van de  expertise van alle betrokkenen meer helderheid zal brengen over de inhoud en de wedersamenstelling van het Besloten Hofje in Tongerlo. De competentie van het restauratorenteam en de deskundige adviezen van experten waarborgen een behoedzame restauratie en een duurzaam behoud.

Er zijn opties voor een tijdelijke tentoonstelling, publicaties en een in het kader van het Festival van Vlaanderen 2024 wordt een aangepast muzikaal concert voorzien.

Dinsdag 11 april 2023

Vandaag hielden we de uitvaartliturgie voor onze overleden medebroeder Anselm Jozef Van Nueten

Op 10 januari 1937 werd Jozef Van Nueten geboren te Geel in het gezin van vader Egidius Van Nueten en moeder Carolina Helsen. Jef was de zevende in de rij van 12 kinderen die werden geboren in het kroostrijk Kempens gezin. Hij werd diezelfde dag gedoopt in de Sint-Amanduskerk te Geel. Ondanks de oorlogsjaren kende hij een mooie kindertijd op het platteland van de Barmhartige Stede. De jonge Jef mocht studeren aan het gekende Geelse Sint-Aloysiuscollege tot de retorica van 1956. Zijn jeugd werd mede gevormd door de Vlaams-Katholieke idealen van Berkven en tot zijn intrede in de abdij van Tongerlo bleef hij ‘grote’ misdienaar in de parochiekerk van Sint-Amandus.

Met een groep van 11 novicen ontving Jozef Van Nueten van prelaat Joost Boel op 15 september 1956 het ordeshabijt en de kloosternaam Anselm. Op 28 augustus 1958 verbond frater Anselm Van Nueten zich door geloften aan de Onze-Lieve-Vrouwabdij van Tongerlo. Zijn filosofische en theologische scholing ontving hij in het scholasticaat van de abdij.

Na de plechtige professie op Sint-Augustinus 1961 in de handen van abt Boel, ontving hij van Mgr. Vanuytven de wijdingen tot subdiaken op 23 december 1961 en diaken op 16 juni 1962 en  priester op 21 april 1963 samen met vier jaargenoten.

In voorbereiding op een zending naar de missie van Buta in Congo, alwaar de Gelenaar en norbertijn van Tongerlo, Mgr. Vanuytven, apostolisch vicaris  was, volgde confrater Anselm Jozef in Rome aan de Gregoriana een vorming missiologie in 1963-64.

Maar het vertrek naar de Congomissie werd verdaagd omwille van de politieke moeilijkheden: in 1964 door de opstand van de Simba’s en in 1967 door de muiterijen van huurlingen en Katangese soldaten. In die periode was confrater Van Nueten werkzaam als onderpastoor in de parochie Sint-Job-in-’t Goor (1964) en in Deurne Pius X (1965-69).

Op 28 september 1969 kon confrater Anselm uiteindelijk vertrekken naar het grote missiegebied van Buta in de Uele samen met broeder Eugeen, broeder Raf, pater Lode en pater Jo. Eerst volgde hij in Kinshasa een cursus Lingala, de inlandse taal in de missie van Tongerlo. Confrater Van Nueten was missionaris in Zobia en Balele. Vanaf 1980 was hij werkzaam in Aketi, vanaf 1982 terug in Zobia en dan vanaf 1985 opnieuw in Aketi. Tevens werd confrater Jef Van Nueten reguliere overste.

In 1996 werd het onrustig wegens de zogenaamde “bevrijding van Zaïre” en de plunderingen door de soldaten van Mobutu. Iedereen werd verplicht de missies te verlaten. Pater Van Nueten hield zich schuil in de brousse vanaf 29 december 1996 en verliet uiteindelijk noodgedwongen Aketi op 9 januari 1997 samen met pater Ulrik, pater Norbert Gbukulu en Mgr. Mbali, de 1ste inlandse bisschop van Buta, richting Kinshasa. Na vijf weken in het bos geleefd te hebben kwamen begin februari 1997 ook pater Lode en broeder Raf aan in de norbertijnse priorij van Kinshasa om door te reizen naar België samen met pater Ulrik.

Confrater Jef bleef zorgen voor onze enige Congolese norbertijn van Tongerlo, pater Norbert Gbukulu die ernstig ziek was en stierf op 26 april 1997. Na de inname van Kinshasa door het leger van Kabila verliet pater Jef definitief Congo op 1 juni 1997. De missie van Congo en de Congelese mensen waren zijn leven in diepe blijvende verbondenheid, tot heden.

Na enige tijd te hebben verbleven bij zijn vriendelijke familie in Geel om wat te acclimatiseren en te bekomen van de rumoerige tijden, kwam confrater Van Nueten terug in de abdij van Tongerlo wonen. Hij deed vanaf 2000 meerdere jaren verdienstelijk pastoraal werk in de naburige parochies.

Steeds meer drong zich ondersteuning op in het dagelijkse leven. Op 2 juli 2019 nam hij zijn intrek in het WZC Sint-Camillus te Antwerpen, waar ook andere medebroeders verbleven en verblijven.

De voorbije weken bleef hij opmerkelijk meer op zijn kamer en kwam hij niet zo vaak meer de andere confraters opzoeken bij een recreatief moment. Tijdens de viering van de eucharistie op 3 april 2023 in de Goede Week, werd ons gemeld dat confrater Anselm Jozef Van Nueten onverwacht was overleden. Aansluitend hebben wij voor hem de commendatie gebeden.

Confrater Jef was eerder stil, teruggetrokken, gesloten, zwijgzaam en tegelijk zachtaardig, vriendelijk, rustig en goedmoedig… helemaal Kempens. Op zijn kamer in het convent hing volgende tekst kalligrafisch geschreven op A3 formaat. Vertolken deze verzen toch iets van zijn diepste innerlijkheid?

Ik heb geleerd me uiterlijk happy te tonen
terwijl ik vanbinnen schrei
Ik heb geleerd uitwendig ja te knikken – en nog vriendelijk ook –
en van binnen te stikken van opstandigheid.
Dit alles beheers ik volkomen, terwijl mijn ziel vraagt:
Bij wie mag ik wenen?

Nu mag confrater Jef horen: “Houd op met schreien en droog uw tranen, want er is troost voor uw tobben, er is hoop voor uw toekomst” (Jer. 31,16-17). In de gelukkige verwachting van de verrijzenis in Christus begroeven wij confrater Anselm Jozef op het abdijkerkhof als in de paastuin, op Witte Donderdag 6 april 2023. Voor hem vierden wij vandaag dankbaar en eerbiedig de uitvaartliturgie, in de Paasweek, opdat hij mag binnen gaan in de vreugde van de Heer. Pasen mag ook voor onze confrater Jef Van Nueten zalig zijn.

Zondag 9 april 2023

Pasen! Alleluja, de Heer is verrezen!

Samen met vele gelovigen vierden wij in de paaswake de verrijzenis van de Heer. Tevens ontving David het sacrament van het Doopsel.

Maandag 3 april 2023

Vandaag overleed in het WZC Sint-Camillus onze medebroeder Anselm Jozef Van Nueten.