);

Zondag 4 april 2021 – Pasen

Broeders in de Heer Jezus,

Op vele vrolijk kaartjes die met Pasen de ronde doen, zien wij vaak wat hazen en konijnen in paasuitrusting, paasgele kuikens, bloesems in rijke pracht… en een boodschap als “alle lente doet pijn” of “het leven is sterker dan de dood”…. Zover als onze geloofsbelijdenis het verwoordt gaan zij meestal niet: “Hij werd voor ons gekruisigd, Hij heeft geleden onder Pontius Pilatus en is begraven. Hij is verrezen op de derde dag volgens de schriften….”. Neen, dat klinkt ongehoord en wordt gemeden…de reactie ligt volkomen in de lijn van de Paulijnse gedachte: “een dwaasheid voor de wijsheid van de wereld”.
Vandaag stuurt Johannes ons zijn paaskaartje. In geen enkel evangelie is het zo vroeg Pasen als bij Johannes, het is nog donker, in de natuur en vooral in het hart van de leerlingen. Er lijkt geen straaltje licht te gloren.
Tegelijk zit wat bij Johannes gebeurd vol beweging, op 10 regels maar liefst 15 werkwoorden rond rennen en lopen,  het ademt een rusteloos zoeken. En tot viermaal toe is er iets te zien.
Johannes laat ons kijken naar het paasgebeuren en de focus van ons ogen én ons hart verglijden op scherp: van zien, over in ogenschouw nemen naar inzien en geloof…en liefde is deze keer niet blind, maar ziet altijd meer en gelooft onvoorwaardelijk.
Een zien zoals Maria Magdalena, als gewoon waarnemen: de steen is weggerold.  Haar kortzichtigheid brengt haar bijna in paniek en gaat hulp halen bij Petrus en de geliefde leerling.
Er is een zien als bij Petrus: een in ogenschouw nemen  van de zwachtels en het zweetdoek, er is al enige vorm van onderscheiden en reflectie.
En dan is er een zien dat begrijpt…alleen de geliefde leerling is daaraan toe, liefde ziet meer en anders: hij ziet en hij begon te geloven…!
De geliefde leerling is het prototype van de ideale volgeling van Jezus;  iemand die ziet én die gelooft.
Pasen betrekt de leerlingen en ook ons op – wat boven ons uitgaat  –  en  -buiten ons omgaat.
Hoewel het evangelie begon met ‘op de eerste dag’…is dit de achtste dag. Wij mensen tellen tot zeven en beginnen dan opnieuw. De achtste dag is aangebroken. Hij komt niet voor in onze kalender. Deze dag is niet van de tijd maar van God. Acht is getekend door Gods heil en beloften. Op de 8ste dag werd het verbond met Abraham gesloten. Op de 8ste dag werd Aaron tot priester gewijd. David was de 8ste zoon, de jongste en ongeteld en toch Israëls koning. Een Joods jongentje wordt op de 8ste dag besneden. De verrijzenis des Heren is het gebeuren van de 8ste dag. 8 dagen later waren de leerlingen weer bijeen en nu was er Thomas bij…een baptisterium heeft 8 kanten en is de plaats voor de initiatie door de doop in Christus. Het gewone leven wordt op de 8ste dag, een leven met God.
Tegen de besmetting van het paasgeloof is er geen afdoende vaccin, geen vervolging, geen ontluistering, geen Godsverduistering, geen secularisatie…zelfs de zonden worden vergeven en heel het leven genezen en weer goed gemaakt. Zoals Maria en Jozef destijds 3 dagen zochten om het Kind Jezus terug te vinden in de tempel, zo zochten de leerlingen en de vrouwen drie dagen om Jezus terug te ontmoeten in het Paasgebeuren: het was de achtste dag, de dag van God.
Voor de betere paaskaartjes en paaswensen is er maar één adres: Johannes evangelie om te zien en te geloven.
Alleluia.  Amen.