);

Donderdag 1 oktober 2020

Vandaag droegen wij zuster Alena Leontine Goossens naar haar laatste rustplaats op het abdijkerkhof waar ook haar overleden medezusters begraven zijn.

Homilie van abt Jeroen:

Broeders en zusters in de Heer Jezus. De evangeliepericope over de bruidsmeisjes geeft uitdrukking aan het actief wachten op de Bruidegom Christus in elk christelijk leven. En specifiek is de geëigende levenshouding voor elke Godgewijde om de Heer te verwachten, ten allen tijde, elk moment.De enige opdracht voor de bruidsmeisjes was om ten gepaste tijd, als de Bruidegom komt, voor licht te zorgen. Zoals ook aan elke christen ten allen tijde wordt gevraagd ‘licht in de wereld te zijn’. De dwaze meisjes lijken er met hun gedachten niet bij. Ze denken te lichtzinning op de spoedige komst van de Bruidegom. Het is niet de slaap die hen ten kwade wordt geduid, want ze slapen alle 10, maar dat ze niet zijn toegerust met extra olie en niet zijn voorbereid op het lange wachten. Weest waakzaam en voorbereid ten allen tijde.

Gezinsfoto vlak voor haar intrede.
Vlnr: broer Herman, zus Marie-Josée, moeder Johanna, vader Pierre,
zus Jeanne, Leontine, zus Maria Teresia

Leontine Goossens werd geboren te Huizingen op 30 augustus 1927 als oudste van vijf, drie zussen en één broer. Daags nadien werd zij gedoopt in de Sint-Janskerk aldaar. Zij was 30 jaar toen zij het moedig besluit nam om norbertines te worden. Zij kende de weg naar Neerpelt en Veerle, via haar tante, zuster Gertrudis Van Roy.

Op Lichtmis 1958 trad Leontine binnen in het nieuwgebouwde slotklooster te Veerle. Familie en vrienden brachten haar van Brabant tot in de Kempen om afscheid te nemen. Als postulante werd zij binnen geleid in de strenge clausuur. Al verliet zij haar dierbare familie, zij bewaarde alle genegenheid voor hen allen in haar biddend leven. Zij werd ingekleed op 5 augustus 1958 en ontving met de witte novicensluier, de kloosternaam Alena. Zij sprak haar geloften uit op 4 augustus 1960 en verbond zich voor het leven aan de zustergemeenschap van de norbertinessenpriorij in Veerle.

Een groot deel van haar leven was zij de toegewijde zuster in de keuken met alles wat daarbij hoorde, groenten die met zorg werden geoogst en ingemaakt, kippen en kalkoenen vonden de weg naar de diepvries. En op een mondje meer kwam het er niet op aan want zr. Alena kookte voor de zusters, de proost en de broeder, voor de gasten en meerdere pastoors die in Veerle broederlijk kwamen middagmalen. Maar ook bij de jaarlijkse grote kuis was zr. Alena een onmisbare kracht. Van de zolders tot de kelders werd ieder jaar alles op zijn paasbest in orde gebracht. Zoveel had zij ook thuis geleerd en gedaan, dat het nu als vanzelfsprekend dienstbaar was voor ieder zuster en voor heel haar gemeenschap.

De zorg voor oudere zusters sierde zuster Alena. Wanneer familiebezoek mogelijk werd gemaakt in de zeventiger jaren was zij de graag geziene en welgekomen tante Leontine in haar grote familie. Haar Godgewijd leven omspande meer dan 60 jaar. Altijd is zij voor de Heer Jezus blijven kiezen. Dankbaar kon ze haar gouden professiejubileum vieren in 2010 en evenzeer haar 90ste verjaardag in 2017. Het koorgebed was steeds en in alle omstandigheden een vanzelfsprekend deel van haar tijd en dag. En in hoge leeftijd volgde zr. Alena getrouw het officie via Radio Maria.

Verleden jaar moest haar gezondheid veel inleveren, maar niet haar dankbaarheid voor alle zorg en attenties. Zr. Alena hield in ‘waken en bidden’ naar het devies van het klooster in Veerle, de haar toevertrouwde lamp brandend, ruim voorzien van de olie van toewijding en volharding. In de avond van 24 september 2020 ging zuster Alena met de Bruidegom binnen om voor altijd bruiloft te vieren en aan te zitten aan de maaltijd door de Heer zelf bediend. Amen.