);

Maandag 3 augustus 2020

Vandaag vierden we de uitvaartliturgie voor onze medebroeder Siegbert Jos Van Criekinge.

In het voorjaar van 1937 werd op 13 maart te Leuven, Jozef Van Criekinge geboren, als tweede zoontje in het gezin van Hendrik Van Criekinge en Paula Luyten en aldaar gedoopt in de Sint-Kwintenskerk. Samen met zijn broers Leo en Marc en de jongste zus Paula woonde het gezin op de Tervuursevest in Leuven. Vader was hoogleraar aan de Katholieke Universiteit te Leuven maar diende om gezondheidsreden in 1940 zijn leeropdracht vroegtijdig te beëindigen. Het was ook het begin van de Tweede Wereldoorlog en moeder zorgde met toewijding voor haar kroost van vier kinderen.

Vlnr: Leo, Marc, Jos, Paula Van Criekinge.

Jos verbleef tijdens zijn jeugd regelmatig in Westerlo bij zijn heeroom onderpastoor Luyten. Hij ontving in de Sint-Lambertuskerk van Westerlo het H. Vormsel op 12 juli 1948.

De eerste helft van de Grieks-Latijnse humaniora deed Jos aan het Sint-Pieterscollege te Leuven en hij vervolgde zijn middelbare studies aan het Montfortaans Seminarie te Rotselaar. Jos was toen al betrokken bij de Bouworde.

De abdij van Tongerlo, zo dicht bij Westerlo, was voor Jos Van Criekinge geen onbekende en hij koos ervoor om aldaar norbertijn te worden. Samen met elf andere jonge mannen werd hij ingekleed door prelaat Joost Boel op 15 september 1956 en ontving met het witte habijt, de kloosternaam Siegbert. Na zijn noviciaat verbond hij zich door professie aan de canonie van Onze-Lieve-Vrouw van Tongerlo op 28 augustus 1958. Hij volgde het gewone traject van twee jaar filosofie en vier jaar theologie aan het eigen scholasticaat van de abdij.

Cfr. Siegbert ontving de wijdingen van Monseigneur Vanuytven: het subdiaconaat op 23 december 1961, het diaconaat op 16 juni 1962 en de priesterwijding op 21 april 1963. Als neomist celebreerde hij zijn eremis in de kerk van de Parkabdij op 28 april 1963.

Steeds stond een werkzaamheid in de Congo-missie hoog in het verlangen van confrater Siegbert. Met het vooruitzicht om het missiewerk te versterken mocht hij aan de Gregoriaanse Universiteit in Rome missiologie studeren van 1963 tot 1965. Ondertussen waren de omstandigheden in Congo ernstig en blijvend veranderd en werd een zending naar de missie uitgesteld. Het missiekruis had confrater Jos wel al ontvangen in 1963.

Met abt-generaal Calmels en medestudenten in het Collegio San Norberto te Rome.

Hij was ondertussen, sinds januari 1966, tijdelijk medewerker in een jongereninstituut ‘0asi Maria SS.’ in Troïna in Sicilië en was er werkzaam met de Bouworde met o.a.  br. Eugeen Leysen, br. Xavier de Ruijter en br. Joost Sleeckx, allen missionarissen in Congo met noodgedwongen verlof. In het najaar van 1967 kwam confrater Jos met spijt in het hart vanuit Sicilië terug naar Tongerlo. Het vertrek naar Congo bleef uit door de onzekere toestand aldaar. Hij werd medewerker in de ‘sportieve bezinningsdagen’ en proost op het Sportacentrum in 1968.

Als missonaris in spe in gesprek met paus Paulus VI.
Als jonge priester met zijn missiekruis.
In de bouworde.

Het Sportacentrum, in de schaduw van de abdij, werd de missiepost van confrater S. J. Van Criekinge. Het was zijn werk- en woonplaats, zijn missie en zijn parochie. Dertig jaar lang gaf hij er zijn beste krachten. Van een eenvoudige accommodatie voor sport groeide het uit, mede onder zijn bezieling, tot een moderne sportinfrastructuur en recreatief centrum met een sporthotel, een congrescentrum en de Van Clé-hal.

De beginjaren op het Sportacentrum.
Bij het standbeeld van Pater Van Clé.

Vele mensen heeft pater Jos er ontmoet vanuit zijn christelijk missionair ideaal. Met zijn karakteriserende goedwillendheid was hij voor velen een steun en toeverlaat. Begin 1998 gaf hij de directiefunctie door maar bleef nog tijdelijk wonen op het Sportacentrum. In het kader van een vernieuwd organigram en van een nieuwe taakomschrijving verleende pater Jos Van Criekinge velerlei diensten.

Pater Jos zat niet stil en had ook meerdere contacten behouden en onderhouden met Oostpriesterhulp/Kerk in Nood en met de Spekpater Werenfried van Straaten (+ 31.1.2003).

Vanaf begin 2005 zou hij zijn intrek nemen in de gebouwen van Oostpriesterhulp dat verhuisd was naar de site van de Parkabdij in Leuven. Vertraging in de restauratie- en verbouwingwerken deden hem voor enkele maanden uitwijken naar een verblijf in het convent van Tongerlo. Midden 2005 was confrater Van Criekinge woonachtig en werkzaam in Kerk in Nood te Leuven.

Samen met abt Jeroen bij spekpater Werenfried van Straaten.
Voor het Werenfried-huis van KIN/OPH in Duitsland.

Op 14 oktober 2007 opende Kerk in Nood  een feestjaar voor zijn 60-jarig bestaan met een eucharistieviering met Kardinaal Danneels in de abdijkerk van ‘t Park. Confrater Jos bereidde nog verdere invullingen voor in verband met dit jubileumjaar, o.a. een plechtige eucharistieviering op 23 december 2007 in Tongerlo’s abdij, waar alles met Oostpriesterhulp begonnen was in 1947 na de Tweede Wereldoorlog.

Op 5 november 2007 werd de gezondheid van confrater Jos beduidend minder goed en in de morgen van 6 november was hij toch bereid om naar het ziekenhuis in Geel te gaan. Toen hij reeds op spoed was is een fatale beroerte doorgebroken. Na weken werd duidelijk hoeveel beperkingen confrater Jos waren overkomen. Blijvende omkadering en hulp waren nodig. Na meer dan 3 maanden ziekenhuis in Geel nam confrater Van Criekinge op 20 februari 2008 zijn intrek in het Woonzorgcentrum De Winde in Veerle. Ondanks alle pogingen met de beste revalidatie bleek de opgelopen schade erg groot. Op 11 februari 2009 bood hij zijn ontslag aan als directeur van Kerk in Nood-Oostpriesterhulp in België.

Het was een grote innerlijke strijd voor pater Jos, als voormalig directeur van het Sportacentrum en gewezen directeur van KIN/OPH-België om met zoveel beperkingen en zoveel afhankelijkheid te leren leven. Toch bewaarde hij met een zekere humor zijn innerlijk vrijheid tegenover zoveel gebondenheid.

Geheel onvoorzien is hij heel stil overleden in de avond van 28 juli 2020.

Op maandag 3 augustus vierden wij voor confrater Siegbert Jos Van Criekinge de uitvaartliturgie in de abdijkerk van Tongerlo, dankbaar om zijn rijkgevuld leven. In gedeeld geloof met hem en in hoop op een geheeld en eeuwig leven in Christus, hebben wij pater Jos begraven bij de medebroeders op het abdijkerkhof.