);

Donderdag 9 april 2020

Witte Donderdag 2020
Homilie van abt Jeroen:

Broeders en zusters in de Heer Jezus,
Met Palmzondag heeft Jezus op een bijzondere wijze ervaren hoe het juichende welkomslied van velen in Jeruzalem “Gezegend de komende in de Naam des Heren” in Hem wordt verdicht. Jezus onderkent de verwachtingen van het eerste verbond die in Hem tot vervulling komen.

Het brengt Jezus in een onomkeerbare situatie van uiteindelijk getuigenis namens de Vader. Zijn uur is gekomen. Niet het zomer- of winteruur. Maar het uur van de ultieme waarheid van zijn leven en zijn boodschap, en de vervulling van zijn zending.

Het brengt ons als gelovigen samen om het heil te gedenken dat God zo voor de wereld, voor ons en alle mensen van alle tijden heeft bereid. Dit uur is aangebroken waarin de Heer Jezus naar het Evangelie van Johannes zijn leerlingen een laatste en intense bijscholing geeft en waar hij uitdrukking geeft dat de meester, dienaar van allen is. Het linnen doek verwijst ook naar het linnen kleed dat de Joodse hogepriester draagt bij de liturgie van de Grote Verzoendag.

De voetwassing is een aanbod aan de leerlingen en aan ieder van ons om in te treden in Jezus gezindheid. Maar deze besmetting schrikt af. Petrus, de eerste onder de broeders, het eerst. Als de Meester, dienaar wordt, wie moet Petrus, wie moet ik en U dan worden? Petrus neemt afstand en biedt weerstand. Beeld van ieders overmoedigheid en kleinmoedigheid. Hij voorvoelt dat de Christusbesmetting ook voor hem dodelijk kan worden. Maar Jezus overweldigende aanpak laat Petrus terugkomen op zijn grootspraak en laat zich wassen tot dienaar, dienaar gelijk de Meester. En toch zal het hanekraai hem nog parten spelen.

Judas heeft angst voor het Christusvirus, hij houdt het bij een extreem social distancing. Judas neemt afstand en pleegt verraad van de Vriend en de broeders. Beeld van ieders ontrouw en verraad. Hij koos, impulsief wellicht, voor de bonus van de zilverlingen en door een Judaskus geraakt hij dodelijk besmet door het heimelijk virus van kwade machten.

En bij de Lucas, Marcus en Mattheus en ook in een oud geschreven getuigenis van Paulus, schenkt Jezus in datzelfde uur, ‘in de nacht dat Hij werd overgeleverd’, de eucharistische gedachtenis, als vooruitlopend van wat onafwendbaar op Hem afkomt als lijden en kruisdood en paasgebeuren. Het Laatste Avondmaal is nu lang geen feestmaal meer dat Exodus gedenkt, maar een offermaal met een unieke betekenis. De Heer Jezus betrekt de zegening van Brood en Wijn, exclusief op het offer zijn eigen leven. Hij is het paaslam.

Zo worden wij christenen doorheen de tijden gesterkt om God te danken om de Heer Jezus en niet aflatend de wereld te besmetten en de mensen aan te steken met de levengevende gezindheid van zijn Woord en de Gaven van zijn werkelijke tegenwoordigheid in de Heilige Eucharistie, en wel totdat Hij wederkomt.   Amen.