);

Vrijdag 21 februari 2020

Op zondag 16 februari overleed op 98-jarige leeftijd pater Achilles Edmond Van Hoof, de senior van onze gemeenschap. Vandaag begeleidden we hem naar zijn laatste rustplaats in de verwachting van de verrijzenis.

(Englisch translation below)

Midden in de winter op 29 januari 1922 werd Edmond Van Hoof geboren in Mol-Sluis, op het Kempense platteland, in het kroostrijk gezin van vader Louis Van Hoof en moeder Maria Van Eeckeren. Daags nadien werd hij aldaar gedoopt in de parochiekerk van Sint-Bernardus.

School lopen begon al in de parochiale kleuterschool bij zr. Berta en het lager onderwijs volgde hij op de jongensschool in Sluis tot zijn 14de jaar. Ook was hij toen de behulpzame loopjongen in het huishouden van meester Van Tichelen, die ook het kerkorgel bespeelde en koster was.

In 1936 ging hij naar het college in Mol waar hij een bijzonder goede en pientere leerling was. In zijn retorica van 1942 schreef de bestuurder E.H. J. Verbist over Edmond: ‘aangenaam en rondborstig, die werkelijk niets dan vrienden kent. Hij is ernstig maar zeer joviaal en schalksch en die volstrekt niet zal uitdroogen, integendeel!’. Met deze positieve ingesteldheid, een valies en vader en moeder, kwam Edmond midden de oorlog met de tram op 16 augustus 1942 naar de abdij van Tongerlo om ‘missie-pater’ te worden. Edmond volgde zo zijn oudere broer Siard, die reeds in 1934 was ingetreden.

Door prelaat Emiel Stalmans werd hij ingekleed op 15 september 1942, samen met o.a. zijn dorpsgenoot confrater Candied Van Broekhoven, en ontving hij de kloosternaam Achilles. Na zijn tweejarig noviciaat verbond confrater Achilles zich door professie als norbertijn aan de canonie van Onze-Lieve-Vrouw van Tongerlo. In de jaren 1946-47 schreef hij in het abdijtijdschrift Toren pittige en humoristische artikels, genaamd ‘Sermoen voor de slapende kerk’.

Na zijn filosofische en theologische studies in de abdij, en na zijn plechtige professie op 15 september 1947 werd confrater Achilles gevraagd om in Rome zijn studies verder te zetten.

Na twee jaar behaalde hij aan de Gregoriaanse Universiteit een baccalaureaat in de theologie. Ondertussen ontving hij van monseigneur J. Van Cauwenbergh de subdiakenwijding op 25 juli 1948. Op 1 augustus 1948 werd hij diaken gewijd. Mgr. Brems wijdde hem in de abdijkerk van Averbode tot priester op 8 augustus 1948. In 1949  werd hij door prelaat Stalmans benoemd tot circator, socius van de geprofestenmeester en lector in de dogmatische theologie.

Een verzoek om naar de Congomissie te mogen gaan bleef voorlopig onbeantwoord. Eerst kwam er nog een opdracht als medewerker bij Oostpriesterhulp in 1952 maar het jaar daarop werd confrater Achilles door de pasgekozen prelaat Joost Boel, gezonden naar de Congomissie op 29 juni 1953. De missie was op haar hoogtepunt en gonsde van activiteit en monseigneur

In de Congomissie.

D. Raeymaeckers volgde bisschop A. Vanuytven op. Confrater Achilles was vooral in Buta werkzaam en leerde zo vanuit deze centrale post vele norbertijnse missionarissen kennen. Hij gaf aan dat hij er graag was en met zijn leven trachtte te beantwoorden aan zijn missieroeping.

In 1958 kwam hij voor het eerst terug op verlof naar Tongerlo en kreeg van missiebisschop D. Raeymaeckers een nieuwe taak toebedeeld om als hulpprocurator voor de missie fondsen te verzamelen in Amerika. Een benoeming met ingang op 20 februari 1959, voor één tot maximaal twee jaar. Hij leverde een enorme bijdrage aan het missiewerk van de missionarissen van Tongerlo in Congo, Chili en Guatemala.

Hij doorkruiste onvermoeid de Verenigde Staten en preekte in kerken en kapellen, verving pastoors en stond altijd klaar om pastoraal bij te springen. Voor confrater Achilles was elk jaar een missiejaar en elke zondag was een missiezondag. Bij de gastvrije norbertijnen van de abdij van de Pere vond hij een thuis en met grote waardering sprak hij over de abten en confraters van deze gemeenschap. Hij bezocht geregeld, en niet met lege handen, de confraters die werkzaam waren in Chili te Santiago, Chiguayante en Requinoa en ook missionaris Tibuurs Van Woensel op de eenzame ijle hoogten van Guatemala.

In de Verenigde Staten.

Confrater Achilles was een wereldburger, maar leefde sober voor zichzelf en rijkelijk in het geven en het delen tot opbouw van de kerk, de verbreiding van het Evangelie en het komen van Gods Koninkrijk. Hij had vele vrienden in Amerika. Overal waar hij kwam wist hij met zijn humor, zijn taalvaardigheid en vriendelijkheid mensen tegemoet te treden. Meerdere contacten in de kaartjes voor de voorbije kerst- en nieuwjaarwensen bevestigen die vriendschap over decennia heen.

De oorspronkelijke korte benoeming werd omgezet in levenslang. Ruim zevenenveertig jaren verbleef confrater Achilles in de States tot hij op 11 december 2006 definitief terug naar zijn abdij in Tongerlo kwam en er broederlijk het gewone dagelijkse leven deelde. Met zijn brommertje bezocht hij graag zijn dierbare familie in Mol.










Hij was heel zijn leven altijd wat bezorgd om zijn gezondheid zodat men in Amerika gevat zei: ‘every day another crisis’. Op 20 maart 2013 vervoegde confrater Achilles de confraters in het Sint-Jansrusthuis bij de Broeders van Liefde in Zelzate. Hij was er een graag geziene en dankbare bewoner. Doorheen alle kwaaltjes heen wist hij te scoren met 98 volle levensjaren, blijvend getekend door vriendelijkheid en schalksheid, aangenaam en joviaal.

Op zondagavond 16 februari 2020 verraste confrater Achilles ons door een kort afscheid. De missie was, met liefde en toewijding, volbracht.

Voor confrater Achilles vierden wij dankbaar en met eerbied de uitvaartliturgie in de abdijkerk van Tongerlo op 21 februari en begroeven hem bij de confraters op het abdijkerkhof in het vaste geloof van de opstanding in Christus en het eeuwig leven.

In Zelzate, rusthuis Sint-Jan.

English translation:

In the midst of the winter on January 29th 1922 Edmond van Hoof was born in Mol-Sluis  countryside of the Kempen, in the family of father Louis Van Hoof and mother Maria Van Eeckeren. The next day he was baptized  in the local parish church of Saint Bernard.

Attending school started already in the parochial kindergarten with sister Berta and primary education at the boys’ school in Sluis until he was 14 years of age. He was then also the helpful messenger boy in the household of teacher Van Tichelen, who also played the church organ and  was active as  sacristan.

In 1936 He went to college in Mol, where he was a good  and bright student. In his Rhetorica-class of 1942 the head  Reverend J. Verbist  wrote about Edmond: “pleasant and straight forward, who has a lot of  friends. He is serious but very jovial and togish and will not dry out at all, quite the contrary! “

With this positive character, a traveling bag and his father and mother Edmond came in the middle of the war with the tram on August 16th to the abbey of Tongerlo to become a “mission-father.  Edmond followed his elder brother Siard, who had entered in 1934.

He received the habit from prelate Emiel Stalmans on September 15th 1942 together with his fellow-villager, confrere Candied Van Broekhoven and he received the religious name Achilles. After his two years noviciate he committed himself by profession as norbertine to the canonry of Our Lady of Tongerlo. In the years 1946-1947  he wrote snappy and humoristic articles in the periodical of the abbey “Toren” under the title: “Sermon for a sleeping church”.

After his studies of philosophy and theology  and after his solemn profession on September 1947 confrere Achilles was asked  to continue his studies in Rome.

After two years he obtained at the Gregorian University his bachelor degree in theology. In the mean time  he received the ordination to subdeacon from Monsignor J. Van Cauwenberg on July 25th 1948. On August 1st 1948 he was ordained deacon. Mgr. Brems ordained him in the abbeychurch of Averbode  a priest on August 8th, 1948. In 1949 he was appoinited  circator, socius of the professed master and lector in dogmatic theology.

A request to go to the Congo-mission  remained for the time being unanswered. First there was an assignment with Iron Curtain Church Relief in 1952 but the following year confrere Achilles was sent by the newly elected prelate Joost Boel to the mission in Congo on June 29th 1953.  The mission was then at its height and  buzzed with activity when Mgr. D Raeymaeckers succeeded bishop A Vanuytven.

Confrere Achilles was especially active in Buta and got acquainted from this central mission post  with  a great number of norbertine missionaries. He wrote that  he liked being there  and that he  tried to answer with his life  to his missionary vocation.

In 1958 he came for the first time on leave to Tongerlo and got from his mission- bishop D. Raeymaeckers  a new task:  to  gather as assistant procurator funds for the mission in America. It was an appointment  from February 20th 1959 for one year, at the most for two years. He contributed tremendously to the mission work of the missionaries of Tongerlo in Congo, Chile and Guatemala.

Inexhaustibly he  roamed  though the United States and preached in chapels and churches,  supplied for parish priests and was always ready to stand in for all kinds of pastoral work.  For confrere Achilles  each year was a mission year  and every Sunday was a mission Sunday.  With the hospitable norbertines  of the abbey of de Pere he found a home and with great esteem he spoke  about the abbots and confreres of that community.  Regularly he paid visits – and not emptyhanded – to the confreres working in Chile at Santiago, Chiguayante and Requinoa and also to missionary Tibuurs Van Woensel on the solitary and lonesome rarefied heights of  Guatemala.

Confrere  Achilles was a world citizen but lived soberly for himself  but richly  in giving and sharing for the construction of the Church, the propagation of the Gospel and the coming  of God’s kingdom. He had many friends in America. Wherever he came  he knew how to approach people  with his  humour , his  command of  the language  and his friendliness. The many contacts with wishing cards for Christmas and the New year  confirm this friendship throughout decades of years.

The original short appointment  was changed  for life.  Over forty-seven years confrere Achilles  stayed in the States until he returned on December 11th 2006  to his abbey in Tongerlo  where he fraternally shared the ordinary  daily life. With his scooter he loved to visit his dear family in Mol. 

All his life he  took care of his health  so that  it was quick-wittedly  said in America: ‘every day another crisis’. On March 20th  2013 confrere Achilles joined the confreres  in the rest-home Saint John of the Brothers of Charity in Zelzate. He was a  likeable and grateful resident. Through all kinds of little ailments  he scored 98 full years of his life, marked by friendliness and roguishness,  pleasing and jovial.

On Sunday evening February 16th  2020 confrere Achilles  surprised us by a short farewell. His mision was accomplished with love and devotion.

For confrere  Achilles  we celebrated gratefully and with respect  the funeral liturgy on February 21st  and buried him with the confreres in the abbey cemetery in the firm belief of the resurrection in Christ and of life everlasting.