);

Dinsdag 26 november 2019

Deze morgen overleed in zijn slaap onze medebroeder Geert Marcel van de walle.

Het is volop lente in het landelijke dorpje Keiem, midden het polderlandschap van de Westhoek, als op 5 april 1933 Marcel wordt geboren als tweede zoon in het gezin van vader Leopold Van de walle en moeder Nathalie Snauwaert. Hij werd gedoopt in de Sint-Niklaaskerk aldaar op 8 april 1933. Hij groeide op samen met zijn 3 broers en 1 zus. Vaak ging hij van de boerderij de hele lange weg te voet naar de lagere school. Het H. Vormsel ontving Marcel in de Sint-Nicolaaskerk te Diksmuide op 11 juni 1945, na het einde van de Tweede Wereldoorlog. Vanaf 1945 tot 1950 volgde hij de klassieke humaniora aan het Sint-Aloysiuscollege te Diksmuide. Voor de poësis en de retorica diende hij naar het Sint-Lodewijkscollege te gaan in Brugge van 1950 tot 1952.

Datzelfde jaar trad hij binnen in de Sociëteit van de Missionarissen van Afrika en volgde de filosofie in het scholasticaat van de Witte Paters in Heverlee. Wegens een te zwakke gezondheid zou hij nooit als missionaris gezonden kunnen worden. Na onderscheiding en wijze raad besloot Marcel om in te treden in de abdij van Tongerlo. Hij werd ingekleed op 9 april 1956 door prelaat Joost Boel en ontving de kloosternaam Geert. Met enkele weken dispensatie deed hij professie op het feest van de zalige Hugo van Fosse op 10 februari 1958 en verbond zich in zelfgave aan de Kerk van Onze-Lieve-Vrouw van Tongerlo. Van missiebisschop Amandus Vanuytven ontving hij net voor de aanvang van het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) als in een cascade de heilige wijdingen tot subdiaken op 12 februari, tot diaken op 30 april en tot priester op 31 augustus 1961.

Priesterwijding op 13 augustus 2019

Als jonge priester was confrater Geert korte tijd werkzaam als godsdienstleraar in Westerlo , als onderpastoor in Olen en medewerker bij de kapelwagenactie van Oostpriesterhulp. Vanaf 1963 was hij betrokken bij het Apostolaat voor Kerkelijk Leven in de abdij. Op 23 april 1969 werd hij onderpastoor benoemd in de Sint-Annaparochie te Tongerlo en woonde in de abdij in wat nog steeds de ‘kluis’ wordt genoemd. Op 3 oktober 1979 werd hij pastoor benoemd in Oosterwijk – Onze-Lieve-Vrouw-Bezoeking – met een nieuwe eigentijdse kerk, met een geanimeerde jongerenkerk, een grote moderne pastorie en later ook een nieuwe parochiezaal “Het Klokkenhof”.

Ook als pastoor in Oosterwijk bleef hij met aandacht en belangstelling de Sint-Norbertusgilde van Tongerlo volgen. Hij was 40 jaar hun trouwe proost. Pastoor Van de walle was geen ruitentikker in het kerkelijk veld. Wel was hij zeer begaan met de zieken van zijn parochie. Met zijn fiets laveerde hij door weer en wind tussen de ziekenhuizen van Herentals en Geel om zijn zieke en herstellende parochianen te bezoeken. Als pastoor bleef hij ook bedevaarten naar Lourdes begeleiden. Met hart en ziel, en met pastorale toewijding, begeleidde hij de vele bedevaarders, jong en oud, gezond en ziek, tot bij de Moeder van de Heer Jezus. Hij was 20 jaar kapelaan van de Orde van Sint-Stanislas. Al die tijd onderhield hij broederlijke en veelvuldige contacten met zijn abdijgemeenschap. Vierentwintig jaar lang was hij de parochieherder, die zich naar best vermogen heeft ingezet.

Ook als pastoor in Oosterwijk bleef hij met aandacht en belangstelling de Sint-Norbertusgilde van Tongerlo volgen. Hij was 40 jaar hun trouwe proost. Pastoor Van de walle was geen ruitentikker in het kerkelijk veld. Wel was hij zeer begaan met de zieken van zijn parochie. Met zijn fiets laveerde hij door weer en wind tussen de ziekenhuizen van Herentals en Geel om zijn zieke en herstellende parochianen te bezoeken. Als pastoor bleef hij ook bedevaarten naar Lourdes begeleiden. Met hart en ziel, en met pastorale toewijding, begeleidde hij de vele bedevaarders, jong en oud, gezond en ziek, tot bij de Moeder van de Heer Jezus. Hij was 20 jaar kapelaan van de Orde van Sint-Stanislas. Al die tijd onderhield hij broederlijke en veelvuldige contacten met zijn abdijgemeenschap. Vierentwintig jaar lang was hij de parochieherder, die zich naar best vermogen heeft ingezet.

Klokkenwijding in Oosterwijk
Viering met de bisschop in Oosterwijk
Parochiecentrum in Oosterwijk

Op 12 oktober 2003 nam hij afscheid van de parochie in Oosterwijk om in Tongerlo’s abdij het Werk van het Kind Jezus op te nemen. Confrater Geert was altijd bereid in te gaan op een vraag en zijn bijna mariaal ‘ja’ was volmondig, dienstbaar en van harte. Tot zijn laatste dag heeft confrater Geert dit werk met zorg gedaan en met veel aandacht voor de vele honderden mensen die van hem een bemoedigend woord mochten ontvangen en een verzekerd gebed. Aan de telefoon was hij een luisterend oor voor het verhaal van mensen. Na de zondagse hoogmis was confrater Geert present om meerdere mensen te begroeten en met belangstelling naar hen te luisteren. De laatste jaren liet de gezondheid het niet meer toe om zelf nog bedevaarten naar Lourdes te begeleiden; maar bescheiden en gewoon als confrater Geert was, werd hij zelf de dankbare bedevaarder in de rolstoel. Confrater Geert nam in de voorbije jaren ook zijn aandeel in de liturgie van de abdij, de summa die hij celebreerde was keurig voorbereid en in het koorgebed was hij altijd trouw aanwezig. Zolang het kon was hij op post voor de afwas. Reeds in de vroege morgen begon hij biddend wandelend in de pandgang met de rozenkrans voor de vele hem toevertrouwde intenties van de mensen. Ook het rinkelend geluid van zijn paternoster zullen we missen. Gevoelig als hij was ging hij soms gebukt onder spanningen en hij verdroeg vaak in stilte de lasten van de dag en van het leven. Hij waardeerde zeer elke broederlijke attentie.

Op het bureel van het Werk voor het Kind Jezus

In de vespers van zondagavond 24 november 2019 werd confrater Geert onwel, maar eens gezeten op een koorstoel volgde hij rustig het avondgebed. Niets leek erop te wijzen dat hij voor het laatst bij ons hier Gods lof zou zingen. Hij heeft ons verrast en ons stilletjes verlaten op dinsdagvoormiddag 26 november. Hij ontsliep in de Heer, fris gewassen en in habijt, op zijn bed naar psalm 127,2b : “Gods vrienden ontvangen het in hun slaap”. Zo brak voor confrater Geert de advent vroegtijdig aan, maar niet onvoorbereid mocht hij als trouwe dienaar ingaan in de vrede en de vreugde van zijn Heer.

Op 3 december 2019 vieren wij de uitvaartliturgie voor confrater Geert Van de walle in zijn abdijkerk van Tongerlo en dragen wij hem eerbiedig naar zijn laatste rustplaats op het abdijkerkhof in het vaste vertrouwen en het geloof van de verrijzenis en het eeuwig leven.