);

Woensdag 6 november 2019

In de vroege ochtend van dinsdag 5 november overleed Mgr. Hermenegild Noyens. Moge hij ingaan in de vrede van de Heer.

In the early morning of Tuesday, the 5th of November, Mgr. Hermenegild Noyens passed away. May the Lord grant him eternal peace.

(Text in English below)

Op 2 november, Allerzielen 1932 werd er nieuw leven geboren in de familie Noyens – De Ceuster in Kasterlee. Diezelfde dag werd het eerste kind en eerste zoon gekerstend met de naam Jozef. Hij groeide op in Kasterlee samen met zijn broers en zussen. Na zijn lagere school in de gemeenteschool van Kasterlee begon Jos – wegens de oorlog – zijn humaniora aan het Sint-Aloysiuscollege te Geel op 15 september 1944. Op 9 november 1944 ontving hij het Vormsel in de Sint-Willibrorduskerk in Kasterlee. Hij was dan juist 12 jaar geworden.

Op 2 november, Allerzielen 1932 werd er nieuw leven geboren in de familie Noyens – De Ceuster in Kasterlee. Diezelfde dag werd het eerste kind en eerste zoon gekerstend met de naam Jozef. Hij groeide op in Kasterlee samen met zijn broers en zussen. Na zijn lagere school in de gemeenteschool van Kasterlee begon Jos – wegens de oorlog – zijn humaniora aan het Sint-Aloysiuscollege te Geel op 15 september 1944. Op 9 november 1944 ontving hij het Vormsel in de Sint-Willibrorduskerk in Kasterlee. Hij was dan juist 12 jaar geworden.

Vanaf het schooljaar 1945 volgde hij verder de Grieks-Latijnse humaniora in het Klein Seminarie van Hoogstraten. Als 17-jarige voltooide hij zijn rethorica als primus perpetuus. In Kasterlee was hij bezieler van de studentenbond ‘De Heide Ontwaakt’. Via zijn heeroom Hermenegild De Ceuster (° 27.09.1900 – 06.08.1972) was hij zeer goed bekend met de abdij van Tongerlo. Op 16 augustus 1950 vervoegde hij, rank van gestalte, de abdijgemeenschap en ontving het ordeshabijt, samen met 6 andere novicen, op 15 september 1950 uit de handen van prelaat Emiel Stalmans. Zijn kloosternaam Hermenegild was zeker geïnspireerd naar die van zijn heeroom en van zijn tante nonneke Hermenegilda De Ceuster, zuster van Berlaar.

In de handen van prelaat Emiel Stalmans legde hij zijn geloften af op 15 september 1952. Na zijn plechtige professie op 15 september 1955 werd hij onder het abbatiaat van de jonge prelaat Joost Boel, op 2 oktober in de noviciaatskapel door Mgr. Amandus Vanuytven subdiaken gewijd.

Diezelfde maand vertrok confrater Hermenegild naar Rome voor verdere theologische studies aan de Gregoriana. Op 17 maart 1956 werd hij door kardinaal Tisserant tot diaken gewijd in Rome. Hetzelfde jaar werd confrater Hermenegild priester gewijd, met drie maanden dispensatie voor zijn leeftijd, door missiebisschop Amandus Vanuytven te Tongerlo op het patroonsfeest van de abdijkerk Onze-Lieve-Vrouw-ten-hemel-opgenomen.

Eenmaal zijn licentie in theologie behaald in 1958, kreeg hij velerlei lesopdrachten voor norbertijnse fraters in opleiding zowel in Grimbergen als in Tongerlo. Ook was hij in de zestiger jaren betrokken bij vele retraites en misweken en talrijke predikaties voor Oostpriesterhulp over heel het Vlaamse land. In de zeventiger jaren was confrater Hermenegild de animator van de Jongerenkerk in Oosterwijk. Van 1967 tot 1979 behartigde hij de taak van supprior en broedermeester. Met enkele broeders van Tongerlo ging hij enkele keren de zusters Norbertinessen in Bonlieu (Fr.) ondersteunen met vele technische en bouwkundige beslommeringen. Tijdens het Generaal Kapittel van Wilten in 1968 was hij moderator. Na een korte tijd werkzaam te zijn geweest voor de religieuzen van het bisdom Antwerpen, werd hij op 22 december 1981 door de canonie van Tongerlo gekozen tot prelaat. De abtszegening ontving prelaat Noyens op 14 maart 1982 van monseigneur Paul Van den Berghe, bisschop van Antwerpen.

Twaalf jaar is hij als prelaat de medebroeders, zowel in de abdij als in de vele buitendiensten nabij geweest. Hij bezocht driemaal de confraters in Congo en tweemaal in Chili. Altijd was prelaat Noyens bewogen door ‘Spe gaudentes’, met de vreugde van de hoop. Tevens was hij vader-abt van de zusters Norbertinessen in Veerle. In ordesverband was hij definitor onder abt-generaal Marcel van de Ven.

Na zijn ambtsperiode als prelaat van Tongerlo werd abt Noyens de geliefde pastoor in Heultje in september 1995, maar slechts voor korte tijd want tijdens een Buitengewoon Generaal Kapittel te Rome werd abt Noyens op 17 juli 1996 verkozen tot abt-generaal van de Premonstratenzerorde. Met toewijding en liefde en naar best vermogen heeft hij deze taak vervuld. Het St.-Nobert College van de abdij van de Pere (USA) vereerde monseigneur op 17 mei 1998 met het Doctoraat Honoris Causa in het Burgerlijk Recht.

Omwille van gezondheid en de drukkende lasten van dit ambt heeft hij ontslag gevraagd en eervol bekomen op 29 augustus 2003. Vanuit ons ordeshuis in Rome kwam monseigneur terug wonen midden zijn medebroeders van Tongerlo afgewisseld met geregelde verblijven in de norbertijnenpriorij van Queenspark in Australië.

Monseigneur schreef zijn leven lang graag verzen, gedichten en liederen. ‘Mijn vrienden zijt gij, zegt de Heer’ is als een belijdenis van zijn geloof. Hij was begiftigd met een scherp verstand, een grote toegankelijkheid, minzaam en innemend. Met zijn talenkennis – hij was trouwens een eminent latinist – wist hij deuren te openen en harten te charmeren. Hij was ook een goede kok en vertoefde graag aan tafel met gezelschap.

Als een vriend des Heren en een vriend van de mensen, als een broeder en een vader voor zijn confraters en medezusters heeft monseigneur Hermenegild ons altijd ‘spe gaudentes’, in de vreugde die de hoop ons geeft, vergezeld.

Na zijn terugkomst uit Australië in juli 2018 en sinds het zomers Generaal Kapittel in Rolduc ging het emeritus abt-generaal Noyens beduidend minder goed. Meer zorg drong zich op en na een ziekenhuisopname, nam hij op 14 november 2018 grootmoedig zijn intrek bij andere confraters van Tongerlo in het Gemeenschapshuis Sint-Camillus van de Gasthuiszusters van Antwerpen. Zijn krachten kwijnden in de voorbije maanden zienderogen weg.

In aanwezigheid van zijn confraters ontving hij in overgave het sacrament van de ziekenzalving op zijn 87ste verjaardag, Allerzielen 2019. Hij ontsliep in de vrede des Heren in het vroege morgen van 5 november 2019.

In zijn geliefde abdij van Tongerlo vierden wij voor monseigneur H. J. Noyens de uitvaartliturgie op 13 november, het feest van alle heiligen van onze orde en alle heiligen reguliere kanunniken en kanunnikessen en droegen wij hem eerbiedig ten grave op het abdijkerkhof in de blijde hoop op de verrijzenis in Christus.

On November 2nd, All Souls’ day 1932, new life was born in the family Noyens – De Ceuster in Kasterlee. On the same day, he was christened as the first child and first son of the family by the name of Joseph. He grew up in Kasterlee together with his brothers and sisters. After his primary school in the municipal school of Kasterlee, Joseph started – because of the war – his humanities at the Sint-Aloysius College in Geel on September 15th 1944. On November 9th 1944 he received the Sacrament of Confirmation in the church of Saint Willibrord at Kasterlee. By then he was 12 years of age.

From the school year 1945 he followed the Greek-Latin humanities at the Minor Seminary of Hoogstraten. At the age of 17 he completed his rethorica as primus perpetuus. In Kasterlee he was the driving force behind the student association “De Heide Ontwaakt” (The Heather Awakes). Through his uncle Hermenegild De Ceuster (° 27.09.1900 – 06.08.1972) he was very well acquainted with the abbey of Tongerlo. On August 16th, 1950 he, slim of build, joined the abbey community, and on 15th September 1950 he received, along with 6 other novices, the habit of the Order, from the hands of Prelate Emiel Stalmans. His religious name Hermenegild was certainly inspired by that of his uncle and his aunt Hermenegilda De Ceuster, religious sister of Berlaar.

In the hands of Prelate Emiel Stalmans he took his vows on September 15th, 1952. After his solemn profession on September 15th, 1955, he was -under the abbacy of the young prelate Joost Boel, ordained subdeacon in the noviciate chapel by Mgr. Amandus Vanuitven.

That same month Brother Hermenegild left for Rome for further theological studies at the Gregoriana. On March 17, 1956, Cardinal Tisserant ordained him a deacon in Rome. In the same year Brother Hermenegild was ordained a priest, with three months of dispensation for his age, by mission bishop Amandus Vanuytven in Tongerlo at the patron feast of the abbey church Our Lady assumed into Heaven.

Once he obtained his licenciate in theology in 1958, he received a variety of teaching assignments for Norbertine brothers in training in both Grimbergen and Tongerlo. In the sixties he was also involved in many retreats and mass weeks and numerous sermons for Iron Curtain Church Relief throughout the Flemish country. In the seventies, brother Hermenegild was the animator of the Jongerenkerk in Oosterwijk. From 1967 to 1979 he served as supprior and brother master. Together with several brothers from Tongerlo, he went to support the Norbertine sisters in Bonlieu (Fr.) with their many technical and architectural concerns. During the General Chapter of Wilten in 1968 he was a moderator. After working for a short time for the religious of the diocese of Antwerp, he was elected prelate by the canonry of Tongerlo on December 22nd, 1981. Prelate Noyens received the abbatial blessing on March 14th , 1982 from Mgr. Paul Van den Berghe, bishop of Antwerp.

For twelve years he was a prelate to his fellow brothers, both in the abbey and those living outside the abbey. He visited the confreres in Congo three times and in Chile twice. Prelate Noyens was always moved by “Spe gaudentes”, with the joy of hope. He was also father abbot of the Norbertine sisters in Veerle. In the Order he was a definitor under Abbot General Marcel van de Ven.
After his term of office as prelate of Tongerlo, abbot Noyens became the beloved pastor in Heultje in September 1995, but not for long for during an Extraordinary General Chapter in Rome, abbot Noyens was elected abbot-general of the Premonstratensian Order on 17th July 1996. He has fulfilled this task with dedication and love and to the best of his abilities. The St.-Nobert College of the Pere Abbey (USA) honoured Monsignor on May 17th, 1998 with the Doctorate Honoris Causa in Civil Law.

Because of his health and the burdens of His office, he asked for resignation and obtained it honourably on August 29th , 2003. From the Generalate in Rome, Monsignor returned to live among his confreres of Tongerlo alternated with regular visits to the Norbertine priests of Queenspark in Australia.
Throughout his life, Monsignor has loved to write verses, poems and songs. “Mijn vrienden zijt gij, zegt de Heer” (You are my friends, says the Lord) is as a confession of his faith. He was gifted with a sharp mind, great accessibility, affable and engaging. With his language skills – by the way, he was an eminent Latinist – he was able to open doors and charm hearts. He was also a good cook and enjoyed spending time with company.

After his return from Australia in July 2018 and since the summer of the General Chapter in Rolduc, the health of emeritus Abbot General Noyens weakened considerably. Even more concern arose following an hospitalization, and on 14th November 2018, he magnanimously moved into the Saint-Camillus Community House of the Hospital sisters in Antwerp with the other Tongerlo confreres. In the past months his strength visibly pined away.

In the presence of his confreres and in total submission he received the sacrament of the Anointing of the Sick on his 87th birthday, All Soul’s day 2019. He passed away in the peace of the Lord in the early morning of November 5th, 2019.

In his beloved abbey we will celebrate the funeral liturgy on November 13th, the feast of all Saints of our Order and of all holy canons and canonesses regular and we respectfully carry him to his grave in the abbey’s cemetery in the joyful hope for the resurrection in Christ.