Maandag 26 november

In de vroege ochtend overleed onze medebroeder Ignace Ivo de Ruyter.

Op 12 september 1929 werd een derde zoon geboren in het gezin van vader Andreas de Ruyter en moeder Anna Menheer in de materniteit in de Pieter van Hobokenstraat te Antwerpen. Bij zijn doopsel aldaar kreeg hij de namen Ivo Theodoor Maria. De familie de Ruyter woonde in de Sint-Jansparochie in Borgerhout, alwaar vader ontvanger was bij het OCMW. Ivo groeide op in een katholieke en kroostrijke familie van 10 kinderen. In de kleuterschool was hij bij de zusters in de Herrystraat, en de lagere school volgde hij in de gemeenteschool te Borgerhout. Zijn middelbare studies deed hij in het Xaveriuscollege van de jezuïeten te Borgerhout. Ivo was actief lid van de Katholieke Studentenactie.

In het voorjaar van 1949 nam hij contact op met de abdij van Tongerlo en gaf te kennen om norbertijn en missionaris in Congo te willen worden. Hij ontving het witte ordeshabijt van prelaat Emiel Stalmans op 15 september 1949 en de kloosternaam Ignace.

Op 30 juli 1951 legde hij zijn geloften af in de canonie Onze-Lieve-Vrouw van Tongerlo. Hij ontving de wijdingen tot het subdiaconaat op 18 september 1954

drie dagen na zijn plechtige professie; tot het diaconaat op 8 mei 1955 door missiebisschop Mgr. Vanuytven. Op 14 augustus 1955 legde Mgr. Vanuytven hem de handen op voor de priesterwijding. De roeping voor de missie in Congo stond sterk en hoog in de idealen van confrater Ignace. Prelaat Joost Boel zond hem naar de grote missie van Tongerlo in Congo. Op 2 september 1956 vertrok hij samen met (zijn) broeder Xavier de Ruyter en broeder Joost Sleeckx voor het eerst naar het Apostolisch Vicariaat van Buta waar ongeveer 80 confraters missionarissen van Tongerlo werkzaam waren.

Confrater Ignace was werkzaam in Ibembo, Ngai, Ibembo-Linkeroever en Aketi. Maar al spoedig kwamen er problemen en spanningen en werd het moeilijk als blanke missionaris in Congo. In de jaren 1961-’62 was confrater Ignace terug in België voor verlof. Op 11 november 1961 werd Mgr. Mbali tot eerste inlandse bisschop van Buta gewijd. Na zijn terugkeer in Congo was hij werkzaam in Aketi, in Zobia en bijzonder ook als broussepater.

Op 16 augustus 1964 viel Zobia ten prooi aan de rebellengroep van de Simba’s. Het werden bizarre en bange tijden voor alle blanke missionarissen. Op 8 december 1964 kon confrater Ignace na vele ontberingen terug naar België reizen. In het voorjaar van 1966 ondernamen moedige missionarissen terug de reis naar hun missieland. De missieposten waren berooid en beroofd. Het werd een moeizame opbouw in een totaal ander politiek en kerkelijk klimaat. In 1969 werd cfr. Ignace pastoor in Nganga.  Omwille van zijn gezondheid was hij echter vanaf 1985 werkzaam in Aketi. Noodgedwongen moest hij terugkomen naar Tongerlo op 12 mei 1991. Zijn hart bleef echter in Congo. Op 21 februari 1992 werd hij missieprocurator. Hij onderhield vele contacten met de families van de missionarissen in Congo, de oud-missionarissen en oud-kolonialen en ging er graag op bezoek. Jarenlang was hij pastoraal betrokken in het Woonzorgcentrum ‘de Parel der Kempen’ in Westerlo. Cfr. Ignace was bijzonder gehecht aan zijn geliefde familie.

Voor een betere verzorging en omkadering ging hij een jaar geleden wonen in het Gemeenschapshuis Sint-Camillus te Antwerpen, samen met andere confraters van Tongerlo. Een ongelukkige val in de voorbije weken hebben zijn gezondheid sterk aan het wankelen gebracht.

Hij ontving met overgave de ziekenzalving op 23 november 2018 en klaar voor de grote missie naar het Vaderhuis, overleed hij om voor altijd te leven in Christus op maandag 26 november 2018.

In de abdijkerk van Tongerlo vieren wij de uitvaartliturgie ter zijner gedachtenis op vrijdag 30 november 2018. In gelovige verwachting van de verrijzenis hebben wij hem ten grave gedragen op het abdijkerkhof.