Zaterdag 15 september 2018

In het Gemeenschapshuis Sint-Camillus te Antwerpen overleed zuster Imelda Gerda Van Gucht.

Zuster Imelda Gerda Van Gucht werd geboren in Baasrode op 8 mei 1935. Op 7 oktober 1959 trad zij binnen in de Norbertinessenpriorij van Veerle. Zij ontving het ordeshabijt op 23 april 1960 en sprak haar professie uit op 28 april 1962.

De uitvaartliturgie voor zuster Imelda zal gehouden worden op maandag 24 september 2018, om 11 uur, in de abdijkerk van Tongerlo, waarna wij haar zullen begraven op het abdijkerkhof.

Homilie van abt Jeroen:

Evangelie: Mt. 25,1-13.

Broeders en zusters in de Heer Jezus.

De Evangelieperikoop over de bruidsmeisjes geeft uitdrukking aan het actief wachten op de bruidegom in elk christelijk leven. En specifiek is de geëigende levenshouding voor elke Godgewijde om de Heer te verwachten.
De enige opdracht voor de meisjes was om ten gepaste tijd, als de Bruidegom komt, voor licht te zorgen. Zoals ook aan elke christen ten allen tijde wordt gevraagd ‘licht in de wereld te zijn’.
De dwaze bruidsmeisjes lijken er met hun gedachten niet bij. Ze denken te lichtzinnig over de spoedige komst van de Bruidegom. Het is niet de slaap die hen ten kwade wordt geduid, want ze slapen alle 10, maar dat ze niet zijn toegerust met extra olie en niet zijn voorbereid op het lange wachten. Weest waakzaam en voorbereid ten allen tijde.
Gerda was als lid én als leidster zeer actief in de Chiro. Heel de inhoud die uitging van de Chirojeugd heeft ze zich eigen gemaakt en droeg vruchten. Vele  keren ging ze mee op bivak. In 1952 werd zij leidster van de Sint-Imelda groep in Sint-Amands tot haar afscheid op 20 september 1959.
De hooggestemde idealen als Kristie-meisje binnen de Chiro van de vijftiger jaren ondersteunden de stille roeping in haar hart. Na het volgen van bezinningsdagen en roepingsretraites met als thema ‘Lutgart wordt Christus’ bruid’  zette ze de stap naar het Godgewijde leven. De H. Lutgardis zal altijd een rol blijven spelen in haar leven. Na een paar jaren te hebben gewerkt, voegde Gerda de daad bij het woord om in te treden in de norbertinessenpriorij van Veerle. De laatste persoonlijke foto’s en een familiefoto werden genomen zoals toen gebruikelijk was. Op 7 oktober 1959 werd Gerda als postulante binnen geleid in de clausuur van het  bijna nog nieuwe Immaculataklooster te Veerle. Zij werd ingekleed op 23 april 1960 en ontving de kloosternaam zr. Imelda, naar de patrones van haar Chirogroep. Zij sprak haar geloften uit op 28 april 1962.
Een groot deel van haar leven was zijn de toegewijde cantrix en leidde en ondersteunde de koorzang en het getijdengebed van haar medezusters. Ze maakte het psalmvers helemaal waar: ‘mijn leven lang wil ik zingen voor Hem, een lied voor mijn God zolang ik besta’’ (Ps. 104). In het naaiatelier was zij van dienst met het maken van habijten en verstelwerk allerhande. Later zorgde zij ook voor de sacristie en verzorgde de bloemen in de kloosterkerk.
De voorbije maanden was zij bijna altijd te bed en geheel afhankelijk van hulp en verzorging. Het was een grote beproeving.
Haar Godgewijd leven omspande bijna 60 jaar tussen twee Mariale gedachtenissen in: op 7 oktober 1959, O.-L.-Vrouw van de Rozenkrans trad zij in bij de norbertinessen van Veerle en zij ging haar Bruidegom tegemoet op 15 septeptember 2018 op de gedachtenis van O.-L.-V. van Smarten.
Zr. Imelda hield in waken en bidden, de haar toevertrouwde lamp brandend, ruim voorzien van de olie van toewijding en volharding, tot aan de komst van de Heer om van nu af voor altijd bruiloft te vieren.
Amen.