"Abtijdingen" is een rubriek die u op de hoogte houdt van het reilen en zeilen van de abdijgemeenschap: wel en wee, bijzonder nieuws, belangrijke gebeurtenissen ..... In dit chronologisch overzicht staat het recentste nieuws steeds bovenaan. Verder naar onder staan de oudere berichten van de 12 voorbije maanden. Via de aparte rubriek 'junioraatsberichten' kan u de gebeurtenissen binnen het noviciaat en het junioraat op de voet volgen.

   

Eind juni 2010		Onze kerkuilen hebben het goed uitgehouden de voorbije winter en deze lente hadden ze een groot nest van 4 uilskuikens (nee, het  gaat niet om onze 4 fraters!). De jongen werden geringd en de knijper van dienst was confrater Kees.

Zaterdag 1 mei 2010

Woensdag 14 april 2010		Tijdens zijn verblijf in Rome was abt Jeroen aanwezig op de algemene audiëntie van paus Benedictus. Een gunstige hand leidde hem echter tot een zitplaats temidden van de hoogwaardigheidsbekleders waardoor hij de gelegenheid geboden werd de paus persoonlijk te begroeten. De paus zal ongetwijfeld een beetje verrast zijn geweest door die andere 'witte figuur' die hem de hand kuste en die zichzelf voorstelde als de abt van Tongerlo in België.. Een korte verwijzing naar spekpater Werenfried volstond echter om de paus duidelijk te maken wie of wat Tongerlo was.

Dinsdag 13 april 2010		Tijdens de halfjaarlijkse bijeenkomst van het Definitorium van de orde (de raad van de abt-generaal) in Rome werd een reeks nieuw glasramen van (toekomstige) ordesheiligen ingezegend onder het moto Iusti Fulgebunt Sicut Sol (de rechtvaardigen schitteren als de zon - Mt 13,43). De glasramen werden ontworpen door Andreas Armin d'Ofrey (München) en vervaardigd door de glazenier Klaus Unterrainer (Trier). Drie glasramen stellen onze heilige vaders Augustinus en Norbertus voor en de zalige Hugo van Fosses, eerste abt van Prémontré. Vijf andere glasramen stellen norbertijnen en norbertinessen voor van wie de orde de zalig- of heiligverklaring tracht te bewerkstelligen: z. Hroznata (+ 1217), z. Bronislava (+ 1259), z. Jakob Kern (+ 1924), Pierre-Adrien Toulorge (+ 1793) en Emilia Podoska (+ 1889). De plechtigheid werd geleid door Angelo Amato, prefect van, de Congregatie voor de heiligverklaringen. In zijn toespraak had de kardinaal ook hoopvol nieuws en achtte hij de kans groot dat volgend jaar Pierre-Adrien Toulorge tot de eer van de altaren zou verheven worden!

Vrijdag 19 maart 2010		Op het feest van Sint-Jozef legde frater Ninian Doohan zijn tijdelijke professie af. Hiermee sloot fr. Ninian zijn noviciaat af en verbond hij zich door geloften voor drie jaren met onze abdijgemeenschap en de orde.
Eerste lezing ... Heer, hier ben ik.          Abt: Beminde broeder,  wat vraagt gij aan God en aan zijn heilige Kerk?    fr. Anselm: De barmhartigheid van de Heer en de genade Hem altijd beter te mogen dienen in onze canonie.     Allen: Wij danken God             Professieformule: Ik verzaak aan de wereld  en beloof een leven  van bekering en communio te leiden, dat vooral gekenmerkt wordt door armoede, gewijd celibaat en gehoorzaamheid, volgens de Regel van de heilige Augustinus  en de Constituties van onze orde, aan u, vader, en mijn medebroeders voor drie jaar.        Ondertekening van de professieformule        groepsfoto magister en junioren

Zaterdag 27 februari 2010		Om 4 uur 's nachts worden onze medebroeders in Chili opgeschrikt door een zware aardbeving.Van cfr. Staf Sterkens ontvingen we later dit bericht:
Rond 4 uur in de morgen word ik opgeschrikt door boeken die op mij vallen, lawaai en hevige bewegingen van gans het huis. Ik kon mijn bril niet vinden en de deur niet open krijgen: een zware kast was er tegen geschoven. Na een tiental minuten kon ik de grote kast – hoe weet ik niet – verschuiven en naar buiten strompelen. Het was volle maan en dus niet pikkedonker. Daar stond mijn confrater Pepe te roepen en we vielen in mekaars armen. Er waren veel hevige naschokken en dus stonden alle geburen op straat. We zochten enkele planken en houtskool om een vuurtje te maken. Iemand had een busje koffie. We vonden plastieken bekers en suiker en een moortje op het kampvuur. En zo wachtten we op de dageraad.   Stilaan zagen we de zware verwoestingen. De grote kerk is volledig ingestort: het ijzeren gebinten verwrongen en in het midden naar beneden gevallen. (Deze kerk werd gebouwd  nà de aardbeving van 1960). Het woonhuis met zijn dikke muren is niet zo erg beschadigd; wel wat barsten, en losgekomen kalk, cement en gebroken ruiten. De waterleiding is te herstellen. Boeken, beeldjes, tassen, enz… : alles ligt tegen de grond. De naschokken blijven duren. Na tien dagen zijn er nog een tiental per dag en nacht. Daarom slapen we in een zaaltje beneden met de lantaarn naast de matras. Veel mensen kamperen in een tentje, want het weer blijft gelukkig warm en droog. Water halen we bij een bron tegen de berg. De geburen delen brood en de ruilhandel is terug in voege. Ook de zwarte markt, want velen haalden de grote winkels leeg: een echte psychose van onzekerheid en redden wie zich redden kan. Al rondgaande in Chiguayante zien we vooral de instorting van oudere gebouwen: posthuis, gemeentehuis. Chiguayante komt er vrij goed uit: we hebben geen hoge gebouwen, geen bruggen en de wegen blijven goed berijdbaar. De trein zal wel enkele maanden buiten gebruik zijn. Concepción, en Talcahuano de havenstad op 20 km hier vandaan, zijn veel erger beschadigd door de zeegolven die alles overspoelden. Na zeven dagen hebben we terug water, licht, gas en ook is de vuilniskar komen opruimen. En met wat aanschuiven in de kleine winkels is er ook benzine verkrijgbaar: 10 liter om te beginnen. Caritas Santiago zond ons 6.000 voedselpakketten om uit te delen. Ook de gemeente helpt goed.Glas, cement, planken zijn nog niet verkrijgbaar. Dus eerst opruimen en dan herstellen. Er zullen vele maanden overgaan eer de onzekerheid overwonnen is en ook om de vele banen = het werk terug in orde te brengen In Chiguayante zijn drie mensen gestorven door vallende muren en enkele oudere mensen door angst of de zenuwen of door gebrek aan medische hulp.   Onze 9 kapellen hebben de aardbeving vrij goed doorstaan: enkele ruiten, omheiningen, heiligenbeeldjes enz. zullen wel vernieuwd worden. De hoofdkerk is onbruikbaar. Nu vieren wij de mis in de grote zaal: 4 maal op zondag. De Goede Week wellicht in open lucht. Padre Pepe en ik stellen het goed. We beginnen met het opruimen van de brokstukken en maken stilaan plannen voor de heropbouw. Zonder een waardig Godshuis is een echte parochie niet mogelijk. Volgens vrienden en architecten zullen we een 50. 000 euro nodig hebben. Veel werk zal gebeuren door vrijwilligers en met de vrijgevigheid en d hulp van elders herbeginnen we met veel moed en vragen Gods hulp om Zijn huis en het huis van de gemeenschap herop te bouwen. Hartelijke groeten en beste dank voor jullie medeleven. Padre Gustavo en padre Pepe

zondag 7 tot woensdag 10 februari 2010		In de abdij van Wilten (Oostenrijk) verzamelden zich 50 abten en medebroeders van de orde voor een symposium rond het 40-jarig jubileum van het hervormingskapittel van onze orde dat in aansluiting op het Tweede Vaticaans concilie, eveneens in Wilten, gehouden werd.  In meerdere voordrachten door verschillende medebroeders van de Duitstalige circarie werd de spiritualiteit van de orde belicht. Een concert sloot het symposium af. Vanuit onze abdij was abt Jeroen aanwezig op deze boeiende bijeenkomst.

zondag 10 januari 2010		In de Sint-Romboutskathedraal nam kardinaal Godfried Danneels in een dankviering afscheid van zijn aartsbisdom. Dertig jaar stond de kardinaal aan het hoofd van het aartsbisdom en van de Belgische kerkprovincie. Dankbaar om het fijngevoelige herderschap van de kardinaal was abt Jeroen aanwezig op deze afscheidsviering en vertegenwoordigde hij er onze abdijgemeenschap.

vrijdag 1 janauri 2010		Op het feest van de Heilige Moeder Gods werd frater Anselm aangesteld tot lector. Het behoort o.m. tot de taken van de lector om in de liturgie het evangeliarium te dragen, de lezingen en de antwoordpsalm voor te dragen en de intenties van de voorbede uit te spreken.

16 december 2009		Deze morgen, nog vroeg in de ochtend, overleed onze medebroeder Diederik Leo De Muynck. Het was volop zomer toen Leo op 6 augustus 1925 werd geboren in het gezin van Camiel De Muynck en Maria De Rijdt in het Erasmus-ziekenhuis te Borgerhout. Hij ontving daar diezelfde dag het sacrament van het doopsel en groeide op samen met zijn oudere broer Raf, zijn jongere broer Hugo en zus Laura. In het St.-Michielscollege van de norbertijnen van Averbode ontving hij het vormselsacrament op 30 mei 1935. Zijn humaniora volgde hij aan het St.-Xaveriuscollege van de paters jezuïeten te Borgerhout. Daarna werd hij bediende op het bureau van de Sociale Werken. Zijn retoricaleraar pater Caron s.j. schreef bij Leo’s intrede in Tongerlo: ‘Hij interesseerde zich voor godsdienstproblemen en leidde een echt godsdienstig leven dat opviel vooral in de oppervlakkigheid van de grootstad’. Op 23 november 1948 ontving hij van prelaat E. Stalmans het witte habijt en de naam Diederik. Met zes jaargenoten sprak hij zijn eerste geloften uit op 15 september 1950. Na zijn filosofie studeerde confrater Diederik van 1952 tot 1956 theologie aan de Gregoriana in Rome. Op 19 en 20 september 1953 wijdde missiebisschop A.Vanuytven hem subdiaken en diaken. Uit zijn handen ontving hij ook de priesterwijding in Tongerlo op 22 augustus 1954. Tijdens het academiejaar 1956-57 studeerde hij aan het Institut Catholique in Parijs. Prelaat J. Boel benoemde hem in september 1957 tot lector filosofie. Van 1966 tot 1969 was hij studieprefect voor de jonge fraters in filosofie en theologie. Hij was ook graag naar de missie in Chili gegaan.  Tijdens zijn studietijd in Rome had hij de Focolari-beweging leren kennen. Van in het begin was hij gegrepen door die geest, om zo zijn norbertijn-zijn nog beter te beleven. Hij was een veel gevraagd predikant. Zijn Vlaamse overtuiging was helemaal geen hinderpaal om zich veeltalig en met gemak uit te drukken in het Italiaans, het Duits en het Frans. Het gaf hem de mogelijkheid vele retraites te begeleiden. En als geestelijk begeleider en vertrouwensman werd hij door heel veel zusters en broeders erg gewaardeerd. Van 1974-75 was hij novicemeester in de norbertijnenabdij van Grimbergen. Nadien hernam hij, met hart en ziel, zijn vele zusterretraites en zijn werk voor de mannelijke religieuzen verbonden met de Focolari-beweging. Vanaf zijn jonge jaren had confrater Diederik, onopvallend, toch een wat zwakkere gezondheid. Hij beklaagde zich vaak over grote vermoeidheid en slapeloosheid. Spanning en stress hadden een grote invloed op hem. Steevast ging hij bijna elke dag wandelen buiten de abdijmuren. Hij had iets met dieeten en met kuren. Confrater Diederik was een gemeenschapsmens. Hij was een trouwe koorheer van Tongerlo en een man van de Kerk, evangelisch en mariaal. Heel zijn kloosterleven zocht hij naar de essentie, naar het wezenlijke. Oppervlakkigheid was aan hem niet besteed. Daarom was hij bezorgd - niet uit enggeestigheid of behoudzucht - in de tijden van transitie waarin de abdij zich bewoog na Vaticanum II. Een brede glimlach tekende zijn vele ontmoetingen met mensen, en zijn zachte geaardheid maakte hem voor velen tot een gemakkelijk toegankelijke priester. In 2000 vierde hij met grote dankbaarheid zijn gouden professiejubileum en in 2004 zijn gouden priesterfeest. Tijdens een fietstochtje in de omgeving van de abdij maakte hij op 20 augustus 2004 een ernstige val. Na een wekenlange verzorging in Gasthuisberg-Leuven herstelde hij langzaam en kwam hij terug naar de abdij. Sinds die tijd leefde hij stilletjes op zijn kamer. In die jaren brak ook zijn geestelijke spankracht. Echt heel goed werd het niet meer. Hij viel geregeld en brak in november voor een tweede maal een heup. Hoe vaak sprak hij zijn verlangen niet uit om de Heer Jezus te mogen ontmoeten? Zijn blik verwees dan naar de verlaten Heer Jezus op het kruis. Sinds 30 november verbleef hij voor verzorging in ‘De Winde’ in Veerle. Vanuit zijn laatste advent hier op aarde mocht hij intreden in Gods eeuwig vreugde en vrede op 16 december 2009, bij de aanvang van de kerstnoveen. Een week voor Kerstmis, op 19 december, hebben wij confrater Diederik, in vertrouwen op de verrijzenis, ten grave gedragen op het abdijkerkhof

oktober 2009		Op het voorplein naast de ingangspoort verschijnen opnieuw een aantal stellingen want de uitvoeiring van een nieuw restauratieproject is opgestart. Ditmaal is 'de Kluis' aan de beurt. Tot aan de opheffing van de abdij in 1796 door de Fransen werd dit gebouw voor verschillende doeleinden gebruikt. Na het herstel van het gemeenschapsleven in de abdij (1840) fungeerde het eerst als werkhuis en later als schildersatelier en fietsenstalling. Vanaf de jaren dertig kreeg het gebouw een woonbestemming. Eerst als woonst voor twee vrome vrouwen die de wasserij van de abdij leidden. Vanaf 1944 kwam prelaat Bauwens, de voormalige abt van Leffe, er wonen.  Na diens overlijden in 1955 nam 'nonkel Boel', de oom van de toenmalige abt van de abdij, er zijn intrek. Vanaf 1967 fundgeerd het als woonst voor de onderpastoors van Tongerlo-dorp: Herman Kerstens en Geert Van de walle. Vanaf 1979 werd het als kantoorruimte geïntegreerd in aanpalende boekhandel van de abdij. Wanneer in 1999 de boekhandel werd overgebracht naar het pasgerestaureerde wagenhuis kreeg het een nieuwe bestemming als adminsitarieve ruimte voor derden.

Donderdag 10 september 2009		De restauratie van het schilderij 'De bruiloft van Kana' is voltooid en kan opnieuw op zijn vertrouwde plaats genagen worden. Dat is een hele klus. Eerst werd het schilderij van zijn 'ezel' getakeld en op een rijdende stelling geplaatst. Het hele gevaarte werd dan langzaam naar de andere zijde van de abdijkerk verreden waarna het schilderij weer van de stelling gehesen werd.  Nadien werd het tweede schilderij 'Het gastmaal bij de farizeeër" van zijn plaats getakeld en op de grond gelegd. De restauratie van dit tweede doek zou nog voor Pasen afgerond zijn.

Zondag 30 augustus 2009		Naar jaarlijkse traditie is het voorplein van de abdij het decor voor de schilderswandeling. Tal van kunstenaars (niet alleen schilders) laten het beste van hun kunnen zien.  's Namiddags werd de abdijgemeenschap nog getrakteerd op een deuntje van de lokale fanfare. Bij afwezigheid van abt en prior mocht provisor Kees van Heijst de honneurs waarnemen.

Vrijdag 28 augustus 2009		Op het hoogfeest van de H. Augustinus is de ganse abdijgemeenschap in een vreugdevolle stemming. Het wordt immers een bijzonder Augustinusfeest nu frater Gabriël Goossens zijn plechtige professie zal afleggen tijdens de eucharistie.  Frater Gabriël werd ingekleed op 29 september 2004 en legde op 29 september 2006, na twee jaar noviciaat, zijn tijdelijke professie af. Nu verbindt hij zich door eeuwige geloften definitief aan onze canonie van Onze-Lieve-Vrouw van Tongerlo. De eucharistie begon om 10.30 u en na het Evangelie volgde dan de professieritus. Na de oproep en de homilie volgde de ondervraging. In de litanie werden alle heiligen aanroepen en werd de hemelse genade afgesmeekt over frater Gabriël. Vervolgens legde fr. Gabriël zijn handen in deze van abt Jeroen en sprak hij geknield de professieformule uit. Op het altaar werd het professiedocument ondertekend en werd een plechtige zegenformule uitgesproken. Tot slot wisselde fr. Gabriël met elke medebroeder de vredewens uit. Na de plechtigheid, waarvoor veel vrienden en sympathisanten waren opgekomen, volgde nog een receptie en een feestelijk maal.
Professieformule: Ik, frater Gabriël Bart Goossens,  draag mezelf op en geef mij aan de kerk van Onze-Lieve-Vrouw van Tongerlo en beloof een leven van bekering en communio te leiden, dat vooral gekenmerkt wordt door armoede, gewijd celibaat en gehoorzaamheid volgens het Evangelie van Christus en de levenswijze van de apostelen, volgens de Regel van de heilige Augustinus en de Constituties van de premonstratenzerorde, ten overstaan van abt Jeroen De Cuyper ,  prelaat van deze kerk, en mijn medebroeders.

Donderdag 20 augustus 2009		Feest in de zustergemeenschap van Veerle: zuster Bernarda, priorin, viert haar naamfeest. Dit jaar met een extra dimensie, want ze is tevens 30 jaar priorin en viert bovendien haar 50-jarig professiejubileum. Abt Jeroen, die tevens vader-abt is van het klooster te Veerle, vertegenwoordigde onze abdij.

Zondag 16 tot  vrijdag 21 augustus 2009		Naar jaarlijkse gewoonte houden wij de week voor het feest van de H. Augustinus onze conventsretraite. Predikant dit jaar was de Nederlandse dominee A. Fafié. Reeds vele jaren is hij gefascineerd door de figuur van Joseph Ratzinger/Benedictus XVI. Tijdens deze retraite deelt hij met ons zijn fascinatie en zijn inzichten, vooral aan de hand van het laatste Jezus-boek van de paus. Het werd een boeiende retraite die ons nog meer vertrouwd maakte met de gedachtenwereld van onze geliefde paus.

Zaterdag 15 augustus 2009		Op het hoogfeest van Onze-Lieve-Vrouw-ten-hemel-opgenomen, tevens het patroonsfeest van de abdij, organiseerden we een familiedag. Onder een stralende zon ontvingen we ouders, broers en zussen in onze gastentuin. Het gezellig samen-zijn werd ondersteund door allerlei vloeibare en vaste versnaperingen. We sloten deze namiddag af met de plechtige vespers in de abdijkerk.