De Geloofsbelijdenis: Die geleden heeft onder Pontius Pilatus, gekruisigd is, gestorven en begraven.

Het jaar 2013 werd uitgeroepen tot het “Jaar van het Geloof”. Daarmee wil paus Benedictus de gelovigen uitnodigen tot een verdieping van de kennis van hun geloof en tegelijkertijd ook een impuls geven aan de evangelisatie van Europa. Met Jongerlo willen we ons steentje bijdragen en elke maand een bijdrage leveren over een artikel van onze geloofsbelijdenis. Twaalf maanden = twaalf artikelen.

Jezus wordt overgeleverd.

In de liturgie van Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Stille zaterdag staat het lijden en sterven van Christus centraal. De Mensenzoon, die God zelf is, wordt overgeleverd aan zijn beulen, gegeseld en tot slot gekruisigd. Hij, uit wie al het goede voortkomt, wordt bestraft alsof hij een misdadiger van het ergste soort is. Hij was zowaar te goed voor deze wereld.

In de H. Schrift kunnen we meerdere malen lezen dat de joden (dit wil zeggen: de religieuze overheden) plannen beraamden om Jezus ter dood te brengen.

Jezus overtrad volgens hen de joodse wet door zichzelf Zoon van God te noemen en omdat Hij volgens hen de sabbatsrust negeerde.

Jezus, die kwam om de wet te vervullen, werd in een schijnproces ter dood veroordeeld wegens godslastering. Hierop nemen ze Jezus, met de hulp van Judas, gevangen en brengen Hem voor Pilatus.

judas_iskariot (101) LR

Jezus voor Pilatus.

Jezus wordt door de joden tot bij Pilatus gebracht om Hem te laten kruisigen. Hun beschuldigingen zijn van religieuze aard. Daarom gaat Pilatus niet in op de beschuldigingen die tegen Jezus worden ingebracht en zegt hij “Ik kan in deze man geen enkele schuld ontdekken” (Lucas 23, 4). Desondanks liet hij Jezus toch geselen. Zo werd Jezus’ lichaam omwilel van ons met diepe wonden, striemen en bloed overdekt. “Door zijn striemen zijn wij genezen” (Jesaja 53, 5)

In hun ijver om Jezus te doden weten ze Pilatus toch voor zich te winnen door hem te raken op een gevoelige plaats: zijn trouw aan de keizer en het aanzien dat daarmee gepaard gaat.

Zo halen ze aan dat Jezus geen belastingen wil betalen aan de keizer en dat Hij zichzelf tot Koning uitroept. “Maar de joden riepen: ‘Als u die man vrijlaat bent u geen vriend van de keizer, want iedereen die zichzelf tot koning uitroept pleegt verzet tegen de keizer’” (Johannes 19, 12)

22.4.2010: Sant'Apollinare Nuovo, Ravenna
Hierna besluit Pilatus om Jezus volgens Romeins gebruik te laten kruisigen onder het luide geschreeuw van de joden. Toch legt Pilatus de schuld niet bij zichzelf maar bij de joden. Hij waste zijn handen en verklaarde: “Ik ben onschuldig aan de dood van deze man” (Matteüs 27, 24) Deze daden van Pilatus laten zijn lafheid en hoogmoed zien. Hij weigerde Christus geloven en in te gaan tegen de joden uit angst om zijn aanzien te verliezen.Zo wordt Christus onder bespottingen en door geselingen getroffen aan het kruis genageld.
kruisiging (101) LR

Hij is gestorven voor onze zonden.

Christus is niet zonder reden gestorven op het kruis: Hij is gestorven tot vergeving van onze zonden. Wij allen hebben ons aandeel in de kruisdood van Christus, daar Hij ook gestorven is voor onze zonden. Telkens wanneer wij zonden bedrijven doen we niet alleen onszelf kwaad maar kruisigen wij de Heer ook opnieuw door onze zonden!

In het Oude Testament kunnen we lezen hoe de joodse wet voorschrijft om een zoenoffer te brengen aan God om zo vergeving te krijgen van de zonden. Dit offer bestaat erin dat een lam geslacht wordt. Er moet dus bloed vloeien om de vergeving van de zonden te verkrijgen. Zo heeft Christus, het Lam Gods dat zelf geheel zonder schuld was, zichzelf uit vrije wil als offergave opgedragen tot de vergeving van de zonden van alle mensen. Zo gaat in vervulling wat de profeet Jesaja reeds had voorspeld:

kruisiging (100) LR
Hij werd mishandeld, maar verzette zich niet
en deed zijn mond niet open.
Als een schaap dat naar de slacht wordt geleid,
als een ooi die stil is bij haar scheerders
deed hij zijn mond niet open.

Door een onrechtvaardig vonnis werd hij weggenomen.
Wie van zijn tijdgenoten heeft er oog voor gehad?
Hij werd verbannen uit het land der levenden,
om de zonden van mijn volk werd hij geslagen.

Hij kreeg een graf bij misdadigers,
zijn laatste rustplaats was bij de rijken;
toch had hij nooit enig onrecht begaan,
nooit bedrieglijke taal gesproken.”

(Jesaja 53, 7–9)

lijdende_dienaar (100) LR

Hij is begraven.

Na de kruisdood van Jezus vraagt Jozef van Arimatea de toestemming aan Pilatus om het lichaam van Jezus te begraven. Hij wikkelt Jezus in zuiver linnen. Dit linnen was de stof waarin de joodse hogepriesters hun offers opdroegen. Vandaar dat Jezus, die de Eeuwige Hogepriester is, in wit linnen gewikkeld wordt.

Vervolgens wordt Hij, onder het geween van de vrouwen, in een nieuw graf gelegd “waarin nog nooit iemand begraven was” (Johannes 19, 41).

Onder deze wenende vrouwen was ook Maria. Zij heeft Jezus vanaf het allereerste begin, bij haar Onbevlekte Ontvangenis, tot aan dit moment gevolgd als trouwe de dienares die sprak “Mij geschiede naar Uw Woord” (Lucas 1, 38)

graf (100b) LR
Door Christus’ dood krijgen wij de kans om ons opnieuw met God te verzoenen en het eeuwige leven binnen te gaan.

Dit offer van Christus wordt dagelijks over de hele wereld vernieuwd in het Heilig Misoffer, in de Eucharistie. In de Eucharistie ontmoeten wij Jezus, dezelfde Jezus die zijn Bloed voor ons vergoten heeft.

Voor een catechese over de Eucharistie: klik hier.

lam_gods (100) LR

Gebed om genade:

Jezus,
blank in uw onschuld en rood door de bloedige geseling,
leer mij Uw grote liefde, felle smarten en diepe vernedering kennen
en geleid mij door Uw voorbeeld tot de ware boetvaardigheid
zodat ik U niet opnieuw kruisig door mijn zonden
maar wel mijn zonden aan het kruis sla.
Amen.